Dereń sporny 'Variegata' Cornus controversa 'Variegata'

Opis szczegółowy produktu

Dereń jadalny 'Variegata' - ozdobna, zrzucająca liście odmiana drzewa pochodząca z górskich i widnych lasów Azji Wschodniej. Forma pstrolista jest oferowana w europejskich szkółkach już przed rokiem 1890, często w połączeniu z brytyjską szkółką Veitch Nurseries. W ogrodach uprawiana jest ze względu na regularne, poziome rozgałęzienie, dzięki któremu korona przypomina piętra ułożone jedno nad drugim. W wieku dorosłym zazwyczaj osiąga 5–7 m wysokości i 5–7 m szerokości, na bardzo korzystnym stanowisku może dorosnąć do 10 m. Liście są naprzemianległe, szerokojajowate do owalnych, długości 8–15 cm, zielone z nieregularnym, kremowo-białym do srebrzystego brzegiem. Przy rozwijaniu pąków mają różowawy odcień, jesienią przechodzą w czerwone, purpurowe, a czasem żółtawe tony. W maju do czerwca wytwarza płaskie baldachy drobnych, kremowo-białych kwiatów o szerokości 10–15 cm. Kwiaty są miododajne, delikatnie pachną, a po zapyleniu mogą się z nich rozwinąć małe, ciemnoniebieskie do czarnych pestkowce. Owocowanie bywa zmienne, ale owoce są poszukiwane przez ptactwo. Odmiana nie ma cierni i zazwyczaj nie jest podawana jako trująca. Sprawdzi się jako soliter na trawniku, przy oczku wodnym lub w kompozycji z rododendronami, oczarem, kalinami i hortensjami.

Uprawa: Nie jest wymagający co do typu gleby, zniesie każdą glebę, dobrze przepuszczalną, żyzną. Stanowisko powinno być w półcieniu, idealnie chronione przed bezpośrednim południowym słońcem i silnymi, wysuszającymi wiatrami, które mogłyby uszkodzić jej delikatne liście i młode pędy. Idealna jest żyzna, próchniczna, średnio wilgotna i lekko kwaśna gleba o pH w zakresie 5,5–6,5. Dobra drenaż jest niezbędna, ponieważ dereń wrażliwie reaguje na długotrwałe zamoczenie, które prowadzi do gnicia systemu korzeniowego i następnego obumarcia. Sadzenie odbywa się idealnie wiosną po ustąpieniu mrozów lub jesienią przed zamarznięciem gleby do dobrze przygotowanego dołu wzbogaconego kompostem. Mrozoodporność rośliny jest niezawodna do –23 °C, jednak młode okazy zalecamy w pierwszych latach po posadzeniu chronić warstwą mulczu u korzeni, która pomaga utrzymać wyrównaną wilgotność gleby i chroni korzenie przed gwałtownymi wahaniami temperatury. Cięcie u tego gatunku w zasadzie się nie wykonuje, ponieważ naturalny, piętrowy kształt jest estetycznie najcenniejszy, a jakikolwiek zabieg mógłby zakłócić charakterystyczną sylwetkę korony; usuwa się tylko gałęzie uszkodzone, suche lub krzyżujące się. Przy uprawie w pojemnikach roślina wymaga regularnego, ale umiarkowanego podlewania i wystarczającej przestrzeni dla systemu korzeniowego, który musi być zimą chroniony przed przemarznięciem. Wśród częstych szkodników znajdują się mszyce, przy niewłaściwym stanowisku może pojawić się antraknoza, dlatego ważna jest przewiewność nasadzeń.

Autor: Nikol | Rewizja: 24.06.2026