Dławisz okrągłolistny 'Hercules' Celastrus orbiculatus 'Hercules'

Opis szczegółowy produktu

Dławisz okrągłolistny 'Hercules' - męska, ozdobna odmiana bujnego pnącza wijącego się. Gatunek wyjściowy pochodzi ze wschodniej Azji, głównie z Chin, Japonii i Korei, gdzie rośnie na skrajach lasów, w zaroślach, wzdłuż dróg, na zboczach i w bardziej otwartych zbiorowiskach. W ogrodach dławisz uprawia się przede wszystkim dla jesiennych owoców roślin żeńskich, które wymagają obecności męskiego zapylacza. Odmiana 'Hercules' nie tworzy ozdobnych owoców, ale jest ważna jako źródło pyłku dla odmian żeńskich, zwłaszcza dla 'Diana'. Rośnie jako silne, sezonowe, zdrewniałe pnącze o pędach wijących, które potrzebują solidnej podpory. W wieku dojrzałym osiąga około 6–12 m wysokości i 2–4 m szerokości, zależnie od konstrukcji, cięcia i gleby. Liście są skrętoległe, okrągławe do jajowatych, o długości 5–12 cm, zielone, drobno piłkowane, jesienią żółkną. Kwiaty są drobne, zielonkawobiałe do białawych, niepozorne, zebrane w kątach liści i pojawiają się najczęściej w maju–czerwcu. Odmiana nadaje się do zapylania pobliskich żeńskich dławiszy, na solidne pergole, słupy, kratownice, płoty, murki i większe konstrukcje. Nie nadaje się do młodych drzew ani lekkich podpór, ponieważ silne pędy mogą z czasem dusić i obciążać podłoże. W nasadzeniach dobrze wygląda z krzewami o ciemnych liściach, iglakami, trawami ozdobnymi i żeńskimi odmianami dławisza, których owoce tworzą główny efekt jesienny.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, gdzie dobrze drewnieją pędy, a u roślin żeńskich także jesienne owoce, w półcieniu rośnie niezawodnie, choć owocowanie jest słabsze. Odpowiednia jest średnio żyzna, gliniasto-piaszczysta do gliniastej gleba z dobrym drenażem i odczynem lekko kwaśnym do obojętnego. W pierwszych miesiącach po posadzeniu pomaga regularne podlewanie, później znosi także krótsze okresy suszy. Ściółka z kompostu liściowego lub zrębków utrzymuje równomierną wilgotność gleby i wspiera rozwój korzeni powierzchniowych. Nawożenie jest umiarkowane, najlepiej wiosną niewielką dawką materii organicznej. Cięcie wykonuje się pod koniec zimy, usuwając przestarzałe i zagęszczające pędy, owoce powstają najczęściej na młodszych, dobrze zdrewniałych pędach. Mrozoodporność wynosi około -25 °C, co umożliwia bezproblemową uprawę we wszystkich regionach Polski bez okrywania na zimę. Sadzi się od marca do października, zawsze zapewniając solidną podporę dla pędów wijących. Choroby występują rzadko, czasem na młodych częściach pojawiają się wiosną mszyce.

Autor: Kristýna | Rewizja: 13.07. 2026