Dławisz okrągłolistny 'Hermaphroditus' Celastrus orbiculatus 'Hermaphroditus'

Opis szczegółowy produktu

Dławisz okrągłolistny 'Hermaphroditus' - odmiana wywodząca się ze wschodnioazjatyckiego gatunku występującego w Chinach, Korei i Japonii. W porównaniu z gatunkiem wyjściowym ceniona jest przede wszystkim za kwiaty obupłciowe, dzięki którym niezawodnie owocuje także jako soliter. Tworzy silnie rosnącą, zdrewniałą lianę o pędach wijących, które owijają się wokół podpory. Dorasta do 6–8 m wysokości i około 3–4 m szerokości, zależnie od sposobu prowadzenia. Liście są niemal okrągłe, o szerokości 5–10 cm, ciemnozielone i błyszczące, a jesienią przebarwiają się na odcienie żółte. Kwiaty są drobne i zielonkawe, pojawiają się w czerwcu w kątach liści. Od września dojrzewają kuliste pomarańczowe torebki o średnicy około 1 cm, które po otwarciu rozchylają się i odsłaniają efektowne czerwone nasiona. Owoce utrzymują się często aż do zimy i są cenione w jesiennych kompozycjach. Nasiona są dla człowieka lekko trujące, dlatego roślina nie jest przeznaczona do spożycia.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, gdzie dobrze dojrzewają przyrosty i jesienne owoce. W półcieniu rośnie niezawodnie, jednak owocuje słabiej. Odpowiednia jest średnio żyzna, gliniasto-piaszczysta do gliniastej gleba z dobrym drenażem i o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego. W pierwszych miesiącach po posadzeniu pomaga regularne podlewanie, później roślina znosi także krótsze okresy suszy. Ściółka z ziemi liściowej lub zrębków utrzymuje równomierną wilgotność gleby i sprzyja tworzeniu korzeni powierzchniowych. Nawożenie powinno być umiarkowane, najlepiej wiosną w postaci niewielkiej dawki materii organicznej. Cięcie wykonuje się pod koniec zimy, usuwając pędy przestarzałe i zagęszczające. Owoce powstają najczęściej na młodszych, dobrze dojrzałych przyrostach. Mrozoodporność wynosi około -25 °C, co umożliwia bezproblemową uprawę we wszystkich regionach Polski bez zimowego okrycia. Sadzenie odbywa się od marca do października i zawsze zaleca się zapewnienie solidnej podpory dla pędów wijących. Choroby występują rzadko, wiosną na młodych częściach mogą niekiedy pojawić się mszyce. 

Autor: Lucie Š. | Rewizja: 18.2. 2026