Dziurawiec bezwonny 'Rheingold' Hypericum inodorum 'Rheingold'

Opis szczegółowy produktu

Dziurawiec bezwonny 'Rheingold' <\/strong>- krzew zdrewniały z grupy mieszańców ogrodowych, powstałych przez skrzyżowanie dziurawca jagodowego i dziurawca koziego. Tworzy gęsty, półkulisty pokrój, dorastający do około 0,8–1,0 m wysokości i do 1,2 m szerokości, z jajowatymi liśćmi, które wiosną mogą mieć delikatny purpurowy odcień i w łagodne zimy częściowo utrzymują się. W lipcu do września na końcach pędów otwierają się złotożółte kwiaty o średnicy 2–3 cm z wyraźnie wydłużonymi pręcikami. Po przekwitnięciu rozwijają się większe, beczułkowate do podłużnych owoce, które stopniowo przechodzą od jasnych tonów przez czerwone do ciemniejszych odcieni, dodając krzewowi akcentu późnego lata i jesieni, często jednocześnie z dogasającym kwitnieniem na młodszych pędach. Po przekwitnięciu tworzą się ozdobne owoce, najpierw błyszczące czerwone jagody, które później podczas dojrzewania ciemnieją do koloru czekoladowo-brązowego, są toksyczne. Owoce nie są przeznaczone do spożycia, ale w ogrodzie ozdobnym dobrze prezentują się obok tawuł, traw ozdobnych, jeżówek lub na tle roślin zimozielonych, a cięte gałązki wykorzystywane są również do aranżacji.

Uprawa: Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym, gdzie kwitnie najobficiej, ale dobrze znosi również lekki półcień, szczególnie w cieplejszych rejonach i na suchszych glebach. Gleba powinna być przepuszczalna, średnio żyzna, próchnicza. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, nieprzepuszczalne i długotrwale podmokłe. Po posadzeniu w okresie od marca do października u młodych roślin zaleca się regularniejsze podlewanie, po ukorzenieniu krzew znosi zwykłą letnią suszę i krótkotrwałe przesuszenie gleby. Zalecane jest zastosowanie niskiej warstwy organicznego mulczu, który ogranicza wzrost chwastów i utrzymuje wilgoć w górnej warstwie gleby. Krzew jest mrozoodporny do około −23 °C, na wyższych i wietrznych stanowiskach korzystne jest osłonięte miejsce i naturalna pokrywa śnieżna. Wczesne wiosenne cięcie polega na usunięciu przemarzniętych i starych gałęzi oraz skróceniu pozostałych pędów, co sprzyja tworzeniu młodych kwitnących pędów. Przy sadzeniu na niskie żywopłoty poszczególne rośliny umieszcza się w odległości około 0,5–0,7 m od siebie, w nasadzeniach powierzchniowych stosuje się około 3–4 sztuki na 1 m², aby szybko utworzyły zwarty łan.

Autor: Kristýna | Rewizja: 17.12.2025