Dziurawiec kielichowaty 'Rose Von Sharon' - Hypericum calycinum 'Rose Von Sharon' Hypericum calycinum 'Rose Von Sharon'

Opis szczegółowy produktu

Hypericum calycinum 'Rose Von Sharon' - niski, płożący półkrzew z Europy Wschodniej i Południowo-Zachodniej Azji, gdzie rośnie na skrajach lasów i w widnych zaroślach na kamienistych, próchnicznych glebach o zrównoważonej wilgotności. Odmiana 'Rose Von Sharon' jest w europejskich katalogach podawana jako wybór ogrodowy do nasadzeń okrywowych. Z krótkiego, zdrewniałego kłącza wyrastają łukowato wzniesione łodygi z naprzeciwległymi, eliptycznymi do jajowatych liśćmi, ciemnozielonymi i błyszczącymi. Zieleń zazwyczaj osiąga 30–40 cm i stopniowo rozszerza się do szerokości 0,8–1,2 m. Od czerwca do sierpnia pojawiają się efektowne, czysto żółte kwiaty o średnicy 5–7 cm z licznymi pręcikami, pojedynczo i w mniejszych grupach, po przekwitnięciu tworzą się suche torebki. Pszczoły i trzmiele poszukują kwiatów w gorące dni, podczas gdy liście tworzą spokojną, ciemną powierzchnię pod drzewami. W kompozycji sprawdza się z paprociami, tawułkami, bodziszkami i trawami ozdobnymi, gdzie żółte kwiaty działają jak drobne punkty świetlne.

Uprawa: Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym, gdzie kwitnie najobficiej, ale dobrze znosi również lekki półcień, szczególnie w cieplejszych rejonach i na suchszych glebach. Gleba powinna być przepuszczalna, średnio żyzna, próchnicza. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, nieprzepuszczalne i długotrwale podmokłe. Po posadzeniu w okresie od marca do października u młodych roślin zaleca się regularniejsze podlewanie, po ukorzenieniu krzew znosi zwykłą letnią suszę i krótkotrwałe przesuszenie gleby. Zalecane jest zastosowanie niskiej warstwy organicznego mulczu, który ogranicza wzrost chwastów i utrzymuje wilgoć w górnej warstwie gleby. Krzew jest mrozoodporny do około −23 °C, na wyższych i wietrznych stanowiskach korzystne jest osłonięte miejsce i naturalna pokrywa śnieżna. Wczesne wiosenne cięcie polega na usunięciu przemarzniętych i starych gałęzi oraz skróceniu pozostałych pędów, co sprzyja tworzeniu młodych kwitnących pędów. Przy sadzeniu na niskie żywopłoty poszczególne rośliny umieszcza się w odległości około 0,5–0,7 m od siebie, w nasadzeniach powierzchniowych stosuje się około 3–4 sztuki na 1 m², aby szybko utworzyły zwarty łan.

Autor: Nikol | Rewizja: 30.1. 2026