Dziurawiec kielichowaty 'Rose Von Sharon' Hypericum calycinum 'Rose Von Sharon'

Opis szczegółowy produktu

Dziurawiec kielichowaty 'Rose Von Sharon' - niska, rozłogowa krzewinka ze wschodniego Śródziemnomorza i południowo-zachodniej Azji. Rośnie tam na skrajach lasów i w widnych zaroślach, na kamienistych, próchnicznych glebach o wyrównanej wilgotności. W europejskich katalogach odmiana 'Rose Von Sharon' podawana jest jako ogrodowa selekcja do nasadzeń okrywowych. Z krótkiego, zdrewniałego kłącza wyrastają łukowato podnoszące się pędy z naprzeciwległymi, eliptycznymi do jajowatych liśćmi, ciemnozielonymi i błyszczącymi. Kępa zwykle osiąga 30–40 cm wysokości i stopniowo rozrasta się na szerokość 0,8–1,2 m. Od czerwca do sierpnia pojawiają się wyraziste, czysto żółte kwiaty o średnicy 5–7 cm z licznymi pręcikami, pojedynczo lub w niewielkich grupach. Po przekwitnieniu tworzą się suche torebki. W upalne dni kwiaty chętnie odwiedzają pszczoły i trzmiele, a liście tworzą pod drzewami i krzewami spokojną, ciemną powierzchnię. W kompozycjach sprawdza się z paprociami, tawułkami, bodziszkami i trawami ozdobnymi, wśród których żółte kwiaty działają jak drobne punkty światła.

Uprawa: Najlepiej rośnie na słonecznym stanowisku, gdzie kwitnie najobficiej, dobrze znosi jednak także lekki półcień, zwłaszcza w cieplejszych rejonach i na suchszych glebach. Gleba powinna być przepuszczalna, umiarkowanie żyzna i próchniczna. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, nieprzepuszczalne i długotrwale podmokłe. Po posadzeniu w okresie od marca do października zaleca się regularniejsze podlewanie młodych roślin. Po ukorzenieniu krzewinka znosi zwykłą letnią suszę i krótkotrwałe przesuszenie gleby. Wskazane jest zastosowanie niskiej warstwy ściółki organicznej, która ogranicza wzrost chwastów i utrzymuje wilgoć w wierzchniej warstwie gleby. Krzewinka jest mrozoodporna do około −23 °C. W wyżej położonych i wietrznych miejscach korzystne jest osłonięte stanowisko i naturalna pokrywa śnieżna. Wczesnowiosenne cięcie polega na usunięciu przemarzniętych i starych gałęzi oraz skróceniu pozostałych pędów, co pobudza wyrastanie młodych, kwitnących pędów. Przy sadzeniu niskich obwódek rośliny umieszcza się co około 0,5–0,7 m, a w nasadzeniach powierzchniowych stosuje się około 3–4 szt. na 1 m², aby szybko utworzyły zwarty łan.

Autor: Nikol | Rewizja: 30.1. 2026