Dziurawiec olimpijski Hypericum olympicum

Opis szczegółowy produktu

Dziurawiec olimpijski  - niski, zwarty półkrzew lub bylina zrzucająca liście, pochodząca z południowo-wschodniej Europy i Azji Mniejszej. Należy do najpiękniejszych niskich gatunków dziurawców i jest ceniony za duże, jaskrawożółte kwiaty, długie kwitnienie, odporność na suszę i łatwą uprawę. Dzięki zwartemu pokrojowi idealnie sprawdza się w skalniakach, na rabatach żwirowych i na obrzeżach nasadzeń bylinowych. Rośnie jako gęsty, półkulisty krzaczek, zwykle o wysokości 20–40 cm i szerokości około 30–60 cm. Pokrój jest zwarty, dobrze rozgałęziony i regularny. Z biegiem lat tworzy atrakcyjne, gęste kępy. Liście są wąskie do podłużnie jajowatych, niebieskozielone do szarozielonych, delikatnie oszronione i dekoracyjne przez cały sezon wegetacyjny. Ulistnienie tworzy piękny kontrast z wyrazistymi kwiatami. Kwiaty pojawiają się od czerwca do sierpnia, często także dłużej. Są duże, miseczkowate, intensywnie złotożółte, o średnicy 4–6 cm. Cechą charakterystyczną są bardzo wyraziste pęczki długich, złotych pręcików, które nadają kwiatom wyjątkowo atrakcyjny wygląd. Kwiaty przyciągają pszczoły, trzmiele i inne owady zapylające. Zapach kwiatów jest bardzo delikatny, niemal niewyczuwalny. Główna wartość ozdobna tkwi w jaskrawej barwie kwiatów i długim okresie kwitnienia. Znajduje zastosowanie w skalniakach, na rabatach żwirowych, w nasadzeniach roślin sucholubnych, na obrzeżach rabat bylinowych, w ogrodach naturalistycznych i w pojemnikach. Pięknie komponuje się z lawendą, szałwiami, kocimiętką, rozchodnikami, macierzanką, ostnicą i innymi roślinami na słoneczne stanowiska.

Uprawa: Najlepiej rośnie na słonecznym stanowisku, gdzie kwitnie najobficiej, dobrze znosi jednak także lekki półcień, zwłaszcza w cieplejszych rejonach i na suchszych glebach. Gleba powinna być przepuszczalna, umiarkowanie żyzna i próchniczna. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, nieprzepuszczalne i długotrwale podmokłe. Po posadzeniu w okresie od marca do października zaleca się regularniejsze podlewanie młodych roślin, a po ukorzenieniu krzew znosi zwykłą letnią suszę i krótkotrwałe przesuszenie gleby. Wskazane jest zastosowanie cienkiej warstwy ściółki organicznej, która ogranicza wzrost chwastów i utrzymuje wilgoć w wierzchniej warstwie gleby. Krzew jest mrozoodporny do około −23 °C, w wyżej położonych i wietrznych miejscach korzystne są osłonięte stanowisko i naturalna pokrywa śnieżna. Wczesnowiosenne cięcie polega na usunięciu przemarzniętych i starych pędów oraz skróceniu pozostałych, co pobudza tworzenie młodych, kwitnących pędów. Przy sadzeniu niskich obwódek poszczególne rośliny umieszcza się w odstępach około 0,5–0,7 m, a w nasadzeniach powierzchniowych stosuje się około 3–4 szt. na 1 m², aby szybko utworzyły zwarty łan.

Autor: Kamila | Rewizja: 24. 6. 2026