Dziurawiec wielolistny 'Grandiflorum' Hypericum polyphyllum 'Grandiflorum'

Opis szczegółowy produktu

Dziurawiec wielolistny 'Grandiflorum' - odmiana 'Grandiflorum' to selekcja ogrodowa o wyjątkowo dużych kwiatach i zwartym, poduszkowatym pokroju. Z krótko zdrewniałej podstawy wyrastają gęsto ulistnione, łukowato wznoszące się pędy. Liście są drobne, eliptyczne do jajowatych, ciemnozielone i błyszczące. W pełni rozwoju roślina osiąga zwykle około 15–20 cm wysokości i 30–40 cm szerokości. Przy dobrym drenażu z czasem się zagęszcza i tworzy schludną, przejrzystą okrywę. Od maja do lipca nad liśćmi otwierają się pojedyncze lub zebrane w grupy, intensywnie żółte kwiaty o średnicy około 5–7 cm z bogatym wieńcem pręcików. Działają jak drobne punkty świetlne i przyciągają pszczoły oraz trzmiele. Po przekwitnieniu dojrzewają suche torebki. W kompozycjach sprawdza się na pierwszym planie rabat bylinowych dla roślin sucholubnych, w nasadzeniach żwirowych i na skarpach, gdzie żółte kwiaty można zestawić z bylinami o szarych liściach, macierzankami, bodziszkami lub delikatnymi trawami. W łagodne zimy liście często utrzymują się do wiosny, dzięki czemu nasadzenie zachowuje strukturę także poza okresem kwitnienia. Pędy są niskie, częściowo zdrewniałe i z biegiem lat tworzą zwarty kobierzec, w którym nie powstają puste miejsca.

Uprawa: Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym, gdzie kwitnie najobficiej. Dobrze znosi jednak także lekki półcień, zwłaszcza w cieplejszych regionach i na suchszych glebach. Gleba powinna być przepuszczalna, umiarkowanie żyzna i próchniczna. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, nieprzepuszczalne i długotrwale podmokłe. Sadzi się od marca do października. Młode rośliny zaleca się regularnie podlewać, a po ukorzenieniu krzewinka znosi typową letnią suszę i krótkotrwałe przesuszenie gleby. Korzystna jest cienka warstwa ściółki organicznej, która ogranicza wzrost chwastów i utrzymuje wilgoć w wierzchniej warstwie gleby. Krzewinka jest mrozoodporna do około −23 °C. W wyżej położonych i wietrznych miejscach sprzyja jej osłonięte stanowisko oraz naturalna pokrywa śnieżna. Wczesnowiosenne cięcie polega na usunięciu przemarzniętych i starych gałęzi oraz skróceniu pozostałych pędów, co pobudza wyrastanie młodych, kwitnących pędów. Przy sadzeniu niskich obwódek rośliny umieszcza się w odstępach około 0,5–0,7 m. W nasadzeniach powierzchniowych stosuje się około 3–4 szt. na 1 m², aby szybko utworzyły zwarty łan.

Autor: Nikol | Rewizja: 30.1. 2026