Dzwonek 'Starina Spring Bell Blue' Campanula 'Starina Spring Bell Blue'

Opis szczegółowy produktu

Dzwonek 'Starina Spring Bell Blue' - należy do nowoczesnej serii Spring Bell, czyli rozmnażanych wegetatywnie dzwonków (mieszańców międzygatunkowych). Wyhodowano je z myślą o niskim, regularnym pokroju i długim okresie kwitnienia. Dorosła roślina tworzy zwartą, poduszkowatą kępę o wysokości około 15–25 cm i szerokości 20–30 cm, a pełne rozmiary osiąga zwykle w ciągu 2–5 lat. Liście są ciemnozielone, jajowate do lancetowatych, delikatnie piłkowane, o długości około 2–3 cm. W łagodną zimę mogą pozostać częściowo ozdobne także poza okresem wegetacji. W czasie kwitnienia z kępy wyrastają krótkie, sztywne pędy z pojedynczymi kwiatami, dzwonkowatymi lub gwiaździście otwartymi, w odcieniu niebieskim do niebieskofioletowego. Główna fala kwitnienia przypada na czerwiec. Kwiaty są sterylne i nie wytwarzają nasion, dlatego przy dobrym odroście we wrześniu często pojawia się druga fala kwitnienia, a rabata wygląda świeżo także pod koniec lata. Zwarty pokrój sprawdza się w pojemnikach na tarasie, na rabatach żwirowych i sucholubnych oraz w ogrodzie skalnym. Niebieska barwa dobrze komponuje się tam z niskimi rozchodnikami, smagliczkami, macierzankami i srebrzystymi bylicami. Kwiaty dostarczają pyłku i nektaru i chętnie odwiedzają je owady, zwłaszcza przy sadzeniu w grupach.

Uprawa: Najlepiej rośnie na stanowisku w pełnym słońcu lub w półcieniu, z dobrą cyrkulacją powietrza, ale bez zimnych przeciągów. Najpewniejsza jest gleba próchniczna i dobrze przepuszczalna, raczej obojętna do lekko zasadowej, o pH około 6,5–7,8. Na cięższych glebach gliniastych warto dodać żwiru lub gruboziarnistego piasku i wykonać warstwę drenażową, ponieważ długotrwałe przemoczenie zwiększa ryzyko gnicia korzeni. Podlewanie powinno być równomierne, w pojemnikach częstsze, ale bez stojącej wody. Zaleca się doniczkę z otworem odpływowym i przepuszczalne podłoże z dodatkiem składnika mineralnego. Umiarkowana dawka zrównoważonego nawozu wiosną sprzyja gęstemu wzrostowi. W drugiej połowie lata lepiej natomiast unikać nadmiaru azotu, aby tkanki dobrze dojrzały przed zimą. Po przekwitnięciu pędy kwiatowe zwykle się skraca, co pobudza roślinę do powtórnego kwitnienia. Sadzi się od marca do października. Do zwartego pokrycia powierzchni potrzeba około 12–16 roślin na m², w rozstawie około 25 cm. Dojrzałe kępy są mrozoodporne do około -28 °C. Świeżo posadzonym roślinom pomaga lekkie zimowe okrycie z gałązek iglastych lub suchych liści, a zimową suszę ogranicza się ściółkowaniem. 

Autor: Nikol | Rewizja: 4.3. 2026