Dzwonek brzoskwiniolistny 'Grandiflora' - Campanula persicifolia 'Grandiflora' Dzwonek persicifolia 'Grandiflora'

Opis szczegółowy produktu

Dzwonek brzoskwiniolistny 'Grandiflora' - należy do długowiecznych bylin otwartych, jasnych lasów, zarośli i zboczy Europy i zachodniej Azji. Tworzy przyziemną rozetę wąskich, sztywniejszych, błyszczących liści przypominających liść brzoskwini, z której wyrastają proste łodygi. Odmiana 'Grandiflora' jest wybierana ze względu na większe, szeroko dzwonkowate kwiaty w odcieniu od niebieskiego do niebiesko-fioletowego, ułożone w końcowe grono, i w katalogach bywa podawana również jako 'Grandiflora Coerulea'. Kwiaty otwierają się stopniowo od czerwca do sierpnia, pojedyncze dzwonki mają około 4–5 cm. W dorosłości osiąga około 70–80 cm wysokości i 25–35 cm szerokości, kępy z czasem nieznacznie rozrastają się za pomocą krótkiego kłącza. W ogrodzie sprawdza się w grupach między trawami ozdobnymi, z bodziszkami, kocimiętkami lub z różami, gdzie niebieskie tony łagodzą ciepłe kolory kwiatów. Dobrze komponuje się również w wiejskich aranżacjach obok margerytek, szałwii i naparstnic. Kwiaty nadają się do cięcia, a stanowisko jest chętnie odwiedzane przez pszczoły i trzmiele. Roślina nie jest kolczasta i jest powszechnie zaliczana do niejadowitych gatunków bylin ogrodowych.

Uprawa: Preferuje słoneczne stanowisko lub jasny półcień z dobrym przepływem powietrza. Kluczowy jest drenaż, odpowiednia jest gleba żwirowata do kamienistej z domieszką humusu, najlepiej w lekko alkalicznym do neutralnego zakresie pH 6,5–7,5, w pojemnikach sprawdza się domieszka perlitu lub grysu bazaltowego. W cięższych glebach zazwyczaj dodaje się gruby piasek lub żwir, zimą szkodzi nadmierne nawodnienie u szyjki korzeniowej. Podlewanie jest zazwyczaj potrzebne głównie po posadzeniu i w długich okresach suszy, stale wilgotne stanowisko zwiększa ryzyko gnicia. Nawożenie jest wystarczające umiarkowane, na przykład wiosną cienka warstwa kompostu, aby kępa nie wypuszczała miękkich pędów. Przekwitłe łodygi zazwyczaj się usuwa, aby kępa pozostała zwarta, podział kęp wykonuje się wiosną lub pod koniec lata. Mrozoodporność w warunkach Republiki Czeskiej podawana jest do około -23 °C, bardziej wrażliwe są młode sadzonki w mokrą zimę, dlatego sprawdza się sadzenie na podwyższonym miejscu lub w pojemniku z warstwą drenażową. Termin sadzenia zazwyczaj planuje się od marca do października, na terenach górskich często wybiera się wiosnę, aby rośliny do zimy dobrze się zakorzeniły. Rozstawa 25–30 cm odpowiada około 9–12 roślinom na m². Z możliwych problemów pojawiają się ślimaki na młodych pędach i plamistości grzybowe przy długotrwałej wilgoci. Zimą niska rozetka pozostaje czytelna między kamieniami, a wiosną szybko ponownie wypuszcza pąki.

Autor: Nikol | Rewizja: 20.01.2026