Dzwonek dalmatyński 'Catharina Impr' - Campanula portenschlagiana 'Catharina Impr' Dzwonek portenschlagiana „Catharina Impr”

Opis szczegółowy produktu

Dzwonek dalmatyński 'Catharina Impr' - bylina skalna pochodząca z Europy Południowo-Wschodniej, szczególnie z gór Dalmacji w Chorwacji i okolicznych regionów. W naturze zasiedla kamieniste zbocza, szczeliny murków i jasne rumowiska, gdzie rozprzestrzenia się za pomocą krótkich kłączy, tworząc niskie dywany. Odmiana 'Catharina Impr' tworzy zwartą poduszkę drobnych, nerkowatych do sercowatych liści o delikatnie ząbkowanym brzegu, które w łagodne zimy pozostają częściowo zielone. Od czerwca do września nad liśćmi stopniowo otwierają się liczne dzwonkowate kwiaty w kolorze niebieskim do niebiesko-fioletowym, często tak gęsto, że liście na chwilę ustępują miejsca. W dorosłości osiąga około 10–15 cm wysokości i 40–60 cm szerokości. Sprawdza się na obrzeżach rabat, w skalniakach, korytach, a także jako zwis przez suchy murek, gdzie kwiaty tworzą delikatną niebieską mgiełkę. W nasadzeniach dobrze komponuje się z ubiorkiem, rozchodnikami i macierzanką, pod krzewami jednocześnie ogranicza zachwaszczenie. Kwiaty dostarczają nektaru i pyłku, a łan roślin jest poszukiwany przez pszczoły i trzmiele. Roślina nie jest kolczasta i w praktyce ogrodniczej zaliczana jest do powszechnie niejadalnych bylin, dla bardzo delikatnych alpinków warto liczyć się z jej witalnością.

Uprawa: Preferuje słoneczne stanowisko lub jasny półcień z dobrym przepływem powietrza. Kluczowy jest drenaż, odpowiednia jest gleba żwirowata do kamienistej z domieszką humusu, najlepiej w lekko alkalicznym do neutralnego zakresie pH 6,5–7,5, w pojemnikach sprawdza się domieszka perlitu lub grysu bazaltowego. W cięższych glebach zazwyczaj dodaje się gruby piasek lub żwir, zimą szkodzi nadmierne nawodnienie u szyjki korzeniowej. Podlewanie jest zazwyczaj potrzebne głównie po posadzeniu i w długich okresach suszy, stale wilgotne stanowisko zwiększa ryzyko gnicia. Nawożenie jest wystarczające umiarkowane, na przykład wiosną cienka warstwa kompostu, aby kępa nie wypuszczała miękkich pędów. Przekwitłe łodygi zazwyczaj się usuwa, aby kępa pozostała zwarta, podział kęp wykonuje się wiosną lub pod koniec lata. Mrozoodporność w warunkach Republiki Czeskiej podawana jest do około -23 °C, bardziej wrażliwe są młode sadzonki w mokrą zimę, dlatego sprawdza się sadzenie na podwyższonym miejscu lub w pojemniku z warstwą drenażową. Termin sadzenia zazwyczaj planuje się od marca do października, na terenach górskich często wybiera się wiosnę, aby rośliny do zimy dobrze się zakorzeniły. Rozstawa 25–30 cm odpowiada około 9–12 roślinom na m². Z możliwych problemów pojawiają się ślimaki na młodych pędach i plamistości grzybowe przy długotrwałej wilgoci. Zimą niska rozetka pozostaje czytelna między kamieniami, a wiosną szybko ponownie wypuszcza pąki.

Autor: Nikol | Rewizja: 20.01.2026