Dzwonek drobny 'Baby White' - Campanula cochleariifolia 'Baby White' Dzwonek ślimakowy 'Baby White'

Opis szczegółowy produktu

Dzwonek brodaty 'Baby White' - bylina trwała, kłączowa z rodziny dzwonkowatych, pochodząca z europejskich gór od Pirenejów przez Alpy po Karpaty i północne Bałkany. W naturze rośnie w szczelinach skalnych i rumowiskach, często na podłożu wapiennym, gdzie tworzy niskie dywany i wypełnia drobne szczeliny między kamieniami. Odmiana 'Baby White' należy do drobnych selekcji znanych również pod nazwą 'White Baby' lub 'Bavaria White' i tworzy zwarte, poduszkowate kępy. W wieku dorosłym zazwyczaj osiąga 8–12 cm wysokości i rozrasta się do około 25–35 cm szerokości. Liście są drobne, okrągło-jajowate do łopatkowatych, delikatnie ząbkowane, intensywnie zielone i przeważnie przyziemne. Od czerwca do sierpnia nad ulistnieniem wznoszą się cienkie, drucikowate łodygi z mnóstwem białych dzwonków o wielkości około 1–2 cm, które dostarczają nektaru i pyłku, będąc poszukiwanymi przez pszczoły i trzmiele. W ogrodzie sprawdzi się jako roślina skalna do szczelin i na suche murki, na rabaty żwirowe oraz do płytkich pojemników, gdzie komponuje się z ubiorkami, rozchodnikami, macierzankami i niskimi trawami.

Uprawa: Preferuje słoneczne stanowisko lub jasny półcień z dobrym przepływem powietrza. Kluczowy jest drenaż, odpowiednia jest gleba żwirowata do kamienistej z domieszką humusu, najlepiej w lekko alkalicznym do neutralnego zakresie pH 6,5–7,5, w pojemnikach sprawdza się domieszka perlitu lub grysu bazaltowego. W cięższych glebach zazwyczaj dodaje się gruby piasek lub żwir, zimą szkodzi nadmierne nawodnienie u szyjki korzeniowej. Podlewanie jest zazwyczaj potrzebne głównie po posadzeniu i w długich okresach suszy, stale wilgotne stanowisko zwiększa ryzyko gnicia. Nawożenie jest wystarczające umiarkowane, na przykład wiosną cienka warstwa kompostu, aby kępa nie wypuszczała miękkich pędów. Przekwitłe łodygi zazwyczaj się usuwa, aby kępa pozostała zwarta, podział kęp wykonuje się wiosną lub pod koniec lata. Mrozoodporność w warunkach Republiki Czeskiej podawana jest do około -23 °C, bardziej wrażliwe są młode sadzonki w mokrą zimę, dlatego sprawdza się sadzenie na podwyższonym miejscu lub w pojemniku z warstwą drenażową. Termin sadzenia zazwyczaj planuje się od marca do października, na terenach górskich często wybiera się wiosnę, aby rośliny do zimy dobrze się zakorzeniły. Rozstawa 25–30 cm odpowiada około 9–12 roślinom na m². Z możliwych problemów pojawiają się ślimaki na młodych pędach i plamistości grzybowe przy długotrwałej wilgoci. Zimą niska rozetka pozostaje czytelna między kamieniami, a wiosną szybko ponownie wypuszcza pąki.

Autor: Nikol | Rewizja: 19.1. 2026