Dzwonek karpacki 'Pearl White' - Campanula carpatica 'Pearl White' Dzwonek karpacki 'Pearl White'

Opis szczegółowy produktu

Dzwonek karpacki 'Pearl White' - bylina kępiasta z rodziny dzwonkowatych, pochodząca z górskich łąk i kamienistych zboczy łuku karpackiego. W naturze zasiedla płytkie, dobrze przepuszczalne podłoża, często z wyższą zawartością wapnia, tworząc niskie poduszki nadające się do szczelin między kamieniami i na skraje ścieżek. Odmiana 'Pearl White' należy do białokwitnących selekcji gatunku, w katalogach hodowlanych podawana jest również jako zrównoważona linia F1 o zwartym, zaokrąglonym pokroju. W wieku dorosłym zazwyczaj osiąga 15–25 cm wysokości i rozrasta się do szerokości 30–45 cm, wzrost jest średnio szybki, a kępa stopniowo gęstnieje. Liście są drobne, sercowate do lancetowatych, delikatnie ząbkowane, przeważnie przyziemne, w kolorze intensywnej zieleni. Od czerwca do sierpnia nad liśćmi unoszą się krótkie, drucikowate pędy z pojedynczymi, szeroko otwartymi dzwonkami, zazwyczaj o średnicy 3–4 cm, w kolorze czystej bieli. Kwiaty dostarczają nektaru i pyłku pszczołom i innym zapylaczom, a w prostych bukietach wyglądają delikatnie. W kompozycjach ogrodowych odmiana sprawdzi się na froncie rabat bylinowych, w skalniakach, na murkach i w pojemnikach, gdzie tworzy naturalną, niską obwódkę.

Uprawa: Preferuje słoneczne stanowisko lub jasny półcień z dobrym przepływem powietrza. Kluczowy jest drenaż, odpowiednia jest gleba żwirowata do kamienistej z domieszką humusu, najlepiej w lekko alkalicznym do neutralnego zakresie pH 6,5–7,5, w pojemnikach sprawdza się domieszka perlitu lub grysu bazaltowego. W cięższych glebach zazwyczaj dodaje się gruby piasek lub żwir, zimą szkodzi nadmierne nawodnienie u szyjki korzeniowej. Podlewanie jest zazwyczaj potrzebne głównie po posadzeniu i w długich okresach suszy, stale wilgotne stanowisko zwiększa ryzyko gnicia. Nawożenie jest wystarczające umiarkowane, na przykład wiosną cienka warstwa kompostu, aby kępa nie wypuszczała miękkich pędów. Przekwitłe łodygi zazwyczaj się usuwa, aby kępa pozostała zwarta, podział kęp wykonuje się wiosną lub pod koniec lata. Mrozoodporność w warunkach Republiki Czeskiej podawana jest do około -23 °C, bardziej wrażliwe są młode sadzonki w mokrą zimę, dlatego sprawdza się sadzenie na podwyższonym miejscu lub w pojemniku z warstwą drenażową. Termin sadzenia zazwyczaj planuje się od marca do października, na terenach górskich często wybiera się wiosnę, aby rośliny do zimy dobrze się zakorzeniły. Rozstawa 25–30 cm odpowiada około 9–12 roślinom na m². Z możliwych problemów pojawiają się ślimaki na młodych pędach i plamistości grzybowe przy długotrwałej wilgoci. Zimą niska rozetka pozostaje czytelna między kamieniami, a wiosną szybko ponownie wypuszcza pąki.

Autor: Nikol | Rewizja: 19.1. 2026