Dzwonek mlecznokwiatowy 'Loddon Anna' Campanula lactiflora 'Loddon Anna'

Opis szczegółowy produktu

Dzwonek mlecznokwiatowy 'Loddon Anna' - elegancka bylina znana z pięknych kwiatów i długiego okresu kwitnienia. Jest to wysoka, kępiasta odmiana wieloletniego dzwonka z rodziny dzwonkowatych. Odmiana 'Loddon Anna' uchodzi za starszą selekcję pochodzenia angielskiego, hodowca ani rok wprowadzenia nie są w wiarygodnych źródłach jednoznacznie potwierdzone. W ogrodzie tworzy wzniesioną kępę o wysokości zwykle 100–150 cm i szerokości 40–60 cm. Dolne liście są jajowato-lancetowate do sercowatych, średniozielone, na brzegu ząbkowane, wyżej na łodygach stają się mniejsze. Po zranieniu wypływa białawy, mleczny sok, od którego gatunek otrzymał nazwę lactiflora. Od lipca do września na mocnych pędach wyrastają szerokie wiechy szeroko dzwonkowatych do gwiaździstych kwiatów o średnicy około 2,5–4 cm. Barwa jest delikatnie różowa do lilioworóżowej, a w jasnym półcieniu zachowuje łagodniejszy odcień. Kwiaty nie mają wyraźnego zapachu, ale dostarczają pyłku i nektaru pszczołom, trzmielom i motylom. Sadzonki Campanula lactiflora 'Loddon Anna' wykorzystuje się w środkowych i tylnych partiach rabat bylinowych, w nasadzeniach wiejskich i swobodnych kompozycjach. Dobrze komponują się z różami, szałwiami, bodziszkami, kocimiętkami, jeżówkami, tawułkami, powojnikami i delikatnymi trawami ozdobnymi. Pędy kwiatowe nadają się na kwiat cięty, w wazonie prezentują się lekko i ażurowo.

Uprawa: Wymaga pełnego słońca do półcienia. Na słońcu kwitnie obficiej, w lekkim półcieniu dłużej zachowuje świeże liście podczas letnich upałów. Gleba powinna być przepuszczalna, próchniczna do kamienistej, umiarkowanie wilgotna, ale bez zimowego zalewania, o pH około 6–7,5. Odpowiednia jest zwykła ziemia ogrodowa rozluźniona żwirem, piaskiem lub drobnym grysem. Na suchym murku po ukorzenieniu znosi krótkotrwałą suszę, w płytkich pojemnikach wymaga jednak regularniejszego podlewania. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października w niezamarzniętą glebę. W nasadzeniach powierzchniowych stosuje się 9–12 roślin na m², przy szybkim zwarciu 12–16 szt./m², rozstawa wynosi zwykle 25–30 cm. Nawożenie wystarczy umiarkowane, wiosną cienka warstwa kompostu lub niewielka dawka nawozu do bylin. Po głównym kwitnieniu pędy można skrócić o około jedną trzecią, kępa się zagęszcza i często ponownie zawiązuje pąki. Starsze nasadzenia odmładza się przez podział wiosną lub na początku jesieni. Uprawa w pojemniku jest możliwa z warstwą drenażową i otworem odpływowym. Mrozoodporność podaje się na około −20 do −23 °C, w przepuszczalnej glebie dobrze zimuje. 

Autor: Nikol | Rewizja: 2.7. 2026