Dzwonek Poszarskiego 'E.H.Frost' - Campanula poscharskyana 'E.H.Frost' Campanula poscharskyana 'E.H.Frost'

Opis szczegółowy produktu

Dzwonek Poscharka 'E.H. Frost' - niewymagająca, niska bylina skalna, która pochodzi z obszaru północnych Bałkanów i w naturze rośnie w szczelinach wapiennych skał, na gruzach i kamienistych zboczach, gdzie ma mało ziemi, ale dużo światła. W ogrodzie tworzy płaski lub poduszkowaty dywan z płożących pędów i drobnych, okrągłych, nerkowatych lub sercowatych liści; w łagodne zimy część ulistnienia pozostaje zielona. Kwitnące pędy mają zazwyczaj 10–15 cm, z czasem roślinność rozszerza się na 30–50 cm, w sprzyjających warunkach do około 60 cm, dlatego dobrze wypełnia szczeliny murków, obrzeża i krawędzie ścieżek. Odmiana 'E.H. Frost' ceniona jest za czysto białe, gwiaździste kwiaty z delikatnym niebieskawym odcieniem, które są drobniejsze, około 2 cm, ale otwierają się w dużej ilości. Kwitnienie odbywa się od czerwca do sierpnia i często dodaje kolejną falę również we wrześniu, podczas gdy zwykła forma gatunku jest najczęściej fioletowo-niebieska. Kwiaty dostarczają nektaru i pyłku, przez co roślinność wygląda na żywą i jest poszukiwana przez pszczoły i trzmiele, zapach jest niewyraźny. Biały kolor dobrze komponuje się z innymi bylinami, rozchodnikami, macierzanką, niskimi trawami ozdobnymi i drobnymi wiosennymi roślinami cebulowymi; na murku lub w korycie tworzy delikatny zwis i potrafi złagodzić przejście między kamieniem a nasadzeniem.

Uprawa: Preferuje słoneczne stanowisko lub jasny półcień z dobrym przepływem powietrza. Kluczowy jest drenaż, odpowiednia jest gleba żwirowata do kamienistej z domieszką humusu, najlepiej w lekko alkalicznym do neutralnego zakresie pH 6,5–7,5, w pojemnikach sprawdza się domieszka perlitu lub grysu bazaltowego. W cięższych glebach zazwyczaj dodaje się gruby piasek lub żwir, zimą szkodzi nadmierne nawodnienie u szyjki korzeniowej. Podlewanie jest zazwyczaj potrzebne głównie po posadzeniu i w długich okresach suszy, stale wilgotne stanowisko zwiększa ryzyko gnicia. Nawożenie jest wystarczające umiarkowane, na przykład wiosną cienka warstwa kompostu, aby kępa nie wypuszczała miękkich pędów. Przekwitłe łodygi zazwyczaj się usuwa, aby kępa pozostała zwarta, podział kęp wykonuje się wiosną lub pod koniec lata. Mrozoodporność w warunkach Republiki Czeskiej podawana jest do około -23 °C, bardziej wrażliwe są młode sadzonki w mokrą zimę, dlatego sprawdza się sadzenie na podwyższonym miejscu lub w pojemniku z warstwą drenażową. Termin sadzenia zazwyczaj planuje się od marca do października, na terenach górskich często wybiera się wiosnę, aby rośliny do zimy dobrze się zakorzeniły. Rozstawa 25–30 cm odpowiada około 9–12 roślinom na m². Z możliwych problemów pojawiają się ślimaki na młodych pędach i plamistości grzybowe przy długotrwałej wilgoci. Zimą niska rozetka pozostaje czytelna między kamieniami, a wiosną szybko ponownie wypuszcza pąki.

Autor: Nikol | Rewizja: 20.01.2026