Eonium drzewiaste 'Velours' Aeonium arboreum 'Velours'

Opis szczegółowy produktu

Eonium drzewiaste 'Velours'  - podawane często także jako 'Velour', to ciemnolistna sukulentna odmiana z rodzaju eonium, której pochodzenie wiąże się z gatunkami kanaryjskimi. Jest to wzniesiona, rozgałęziona odmiana o pokroju krzewinki, w dojrzałości zwykle 0,6–1 m wysoka i 0,3–0,6 m szeroka. Na końcach pędów tworzy gęste rozety łyżeczkowatych liści o delikatnie aksamitnym wyglądzie. Środek rozety pozostaje świeżo zielony, zewnętrzne liście przechodzą w barwę czekoladowo-purpurową do winnofioletowej, przy czym kolor przybiera na sile w pełnym słońcu i przy chłodniejszych nocach. Późną zimą i wiosną, w naszych warunkach najczęściej od stycznia do marca u starszych roślin uprawianych pod szkłem, wyrastają stożkowate kwiatostany drobnych, żółtych, gwiazdkowatych kwiatów. Pojedyncza rozeta jest monokarpiczna, po przekwitnięciu zamiera, ale rozgałęziona roślina rośnie dalej dzięki kolejnym bocznym rozetom. Odmiana doskonale prezentuje się jako soliter w terakotowych donicach, w żwirowych misach oraz w kompozycjach z eszeweriami, grubosz­ami lub graptopetalum. Wartość ozdobna opiera się przede wszystkim na liściach, architekturze rozet i kontraście ciemnego brzegu z zielonym środkiem.

Uprawa: Odmiana wymaga maksimum światła, bardzo dobrego drenażu i ochrony przed mrozem. Odpowiednie jest pełne słońce, w letnie upały także lekkie popołudniowe ocienienie, zawsze jednak na ciepłym i osłoniętym stanowisku. Podłoże powinno być przepuszczalne, z większym udziałem składnika mineralnego, na przykład pumeksu, perlitu, gruboziarnistego piasku lub drobnego żwiru. Odpowiada mu pH około 6,0–7,5. Podlewa się dopiero po przeschnięciu wierzchniej warstwy, ponieważ przelanie szybko zwiększa ryzyko gnicia korzeni i podstawy rozet. W okresie aktywnego wzrostu od jesieni do wiosny wystarcza umiarkowane podlewanie, latem w upały odmiana może częściowo spowolnić wzrost. Od maja do września korzystne jest słabsze nawożenie nawozem do sukulentów. Sadzenie do pojemników jest możliwe od marca do października, wystawianie na zewnątrz na lato mniej więcej od maja do września, zależnie od przebiegu pogody. Krótkotrwale znosi spadek temperatury do około 1 do −1 °C, jednak bez uszkodzeń w polskim klimacie zaleca się zimowanie w jasnym i suchym miejscu w temperaturze 5–10 °C. Nie jest mrozoodporna w gruncie. Cięcie ogranicza się do usuwania przekwitłych rozet i ewentualnego skracania przerośniętych pędów, które dobrze nadają się też do rozmnażania z sadzonek. Najczęstszymi problemami są wełnowce, mszyce na kwiatostanach, przędziorki przy suchym powietrzu oraz gnicie po nadmiarze wody. Przy grupowym sadzeniu w szerokich misach zaleca się rozstaw około 40–50 cm, czyli mniej więcej 4–6 roślin na m².

Autor: Nikol | Rewizja: 31.3. 2026