Eukaliptus gunnii 'Silverana' Eucalyptus gunnii 'Silverana'

Opis szczegółowy produktu

Eukaliptus gunnii 'Silverana' - pochodzi z chłodniejszych i wietrznych rejonów Tasmanii, gdzie rośnie również w kotlinach mrozowych i na płaskowyżach. Odmiana 'Silverana' to nowoczesna selekcja objęta ochroną prawną PBR, wprowadzana pod kodem 'Ion40'. W bazie danych licencyjnej Plantipp jako hodowca wymieniony jest Luc Harvengt. Roślina jest zimozielona, z wyraźnie srebrzysto-niebieskim ulistnieniem. Największą wartość ozdobną mają okrągłe liście młodociane, które na gęsto rozgałęzionych pędach tworzą delikatną, wręcz „dymną” teksturę. Po roztarciu liście uwalniają typowy aromat olejków eterycznych, dlatego gałązki często wykorzystuje się do wiązanek i zimowych aranżacji. Pokrój jest bardziej zwarty i gęsty niż u gatunku pospolitego, niemniej zachowuje szybkie tempo wzrostu. W ogrodzie prezentuje się jako architektoniczna soliterka przy tarasach, na rabatach żwirowych, a także w połączeniu z trawami i suchymi bylinami, gdzie chłodny odcień liści równoważy ciepłe barwy kwiatów. Starsze liście stopniowo się wydłużają i nabierają szarozielonej, lekko oszronionej powierzchni, pień i grubsze gałęzie mają gładką korę, która w cienkich paskach się łuszczy. Dzięki zimozieloności odmiana zapewnia strukturę również zimą, a jej kolor dobrze komponuje się z ciemnozielonymi iglakami oraz purpurowymi liśćmi drzew ozdobnych.

Uprawa: W naszych warunkach sprawdza się pełne słońce, osłonięte miejsce i jak najcieplejszy mikroklimat, szczególnie w pierwszych 3–5 latach po posadzeniu. Gleba powinna być przepuszczalna, piaszczysta do gliniasto-piaszczystej, bez długotrwałego przemoczenia. Odpowiada lekko kwaśne do neutralnego odczynu, około pH 5,5–6,5. Podlewanie świeżo posadzonych roślin utrzymuje się regularne, po ukorzenieniu odmiana jest bardziej odporna na przejściową suszę. W donicy stosuje się przewiewny substrat z drenażem na dnie, a nawożenie bywa umiarkowane, aby pędy dobrze zdrewniały przed zimą. Cięcie wykonuje się wiosną, jeśli celem jest utrzymanie niższej wysokości i wspieranie tworzenia liści młodocianych, typowe jest skracanie młodych pędów. Sadzenie z kontenera jest możliwe od marca do października. Mrozoodporność zdrewniałych roślin u tej odmiany w europejskich źródłach najczęściej podaje się w okolicach -15 °C, u roślin w doniczce bezpieczniejsze jest zimowe okrycie lub przezimowanie w chłodnym, jasnym miejscu. Ściółka z kory lub zrębków stabilizuje wilgotność i zimą łagodzi wahania temperatur w strefie korzeniowej. W chłodniejszych rejonach przydatna jest zimowa ochrona pnia i szyjki korzeniowej, szczególnie po jesiennym sadzeniu. W przypadku donic liczy się regularne przesadzanie do większej objętości, aby korzenie miały przestrzeń, a substrat nie pozostawał długotrwale mokry. Z chorób przy przemoczeniu wymienia się gnicie korzeni, z owadów szkodliwych w Europie podaje się tarczniki i owady ssące na liściach, zazwyczaj przy stresie suszy lub wiatru.

Autor: Krystyna | Rewizja: 18.02.2026