Ewodia Daniela - Ewodia (pszczele drzewo) Tetradium daniellii

Opis szczegółowy produktu

Głogownik Daniela - albo także drzewo pszczele. Bardzo interesujące i atrakcyjne, zrzucające liście drzewo pochodzące z Azji. Charakteryzuje się energicznym wzrostem i potężną, zaokrągloną, półotwartą koroną. Kora jest ciemnoszara, gładka, posiada przetchlinki. Z kolei gałązki mają oliwkowozielony kolor i małe białawe przetchlinki - stopniowo przebarwiają się na szarobrązowy kolor. Dorasta do wysokości 20 m, w zależności od warunków uprawy. Liście składają się z 5-9 naprzeciwległych segmentów liściowych i mają długość 20-35 cm. Każdy liść jest jajowaty i zwęża się ku wierzchołkowi, ma 4-9 cm długości i krótki ogonek. Górna strona liścia jest ciemnozielona, podczas gdy dolna strona jest jasnozielona. Zyskał popularność dzięki swojej wartości dekoracyjnej, ale także dzięki bardzo późnemu kwitnieniu, które jest cenione przez pszczelarzy. Kwitnie od końca lipca do sierpnia małymi, białymi kwiatami zebranymi w płaskie grona. Na drzewie po kwiatach pojawia się wiele czerwonych torebek, które po otwarciu odsłaniają czarne i błyszczące nasiona, chętnie poszukiwane przez ptaki. Po roztarciu niektórych części drzewa rozniesie się przyjemny ziołowy zapach. Pożyteczne drzewo, które jest sadzone głównie ze względu na swoje właściwości dekoracyjne, ale także ze względu na zdolność przyciągania do ogrodu wszelkiego rodzaju zapylaczy w czasie, gdy wszystko inne już przekwitło.

Uprawa: Dla niezawodnego kwitnienia wybiera się pełne słońce, toleruje również lekki półcień, a ciepłe, osłonięte miejsce jest zaletą. Najlepiej rośnie na żyznej, próchniczej i dobrze przepuszczalnej glebie, długotrwałe podmoknięcie mu nie służy. Toleruje lekko kwaśne do neutralnego pH, w przybliżeniu 5,5–7,5. Okres sadzenia przypada na marzec–maj i wrzesień–listopad. Po posadzeniu zaleca się regularne podlewanie przez pierwsze 1–2 sezony, później znosi nawet krótkotrwałą suszę. Nawożenie kompostem lub wolno rozpuszczalnym nawozem wiosną sprzyja wzrostowi i zawiązywaniu kwiatów. Cięcie zazwyczaj nie jest wymagane, ewentualne formowanie lub usuwanie suchych gałęzi wykonuje się pod koniec zimy lub wczesną wiosną. W warunkach Polski najczęściej dorasta do 8–12 m wysokości i 6–10 m szerokości, w ciepłych rejonach może być wyższy. Mrozoodporność dojrzałych drzew w praktyce wynosi około -18 °C, młode nasadzenia docenią ściółkowanie i osłonięte stanowisko. Choroby i szkodniki są raczej marginalne, podczas suszy na młodych pędach mogą pojawić się mszyce. Dla zapewnienia odpowiedniej przestrzeni zaleca się sadzenie w odległości około 5–7 m od innych drzew i budynków. Nadaje się jako drzewo do wypoczynku, ponieważ przedłuża okres, w którym w ogrodzie widoczny jest owadzi świat i wspiera zapylanie. W podszycie sprawdzają się wiosenne rośliny cebulowe, bodziszki lub paprocie, które później tolerują lekki cień korony.

Autor: Nikol | Rewizja: 13.02.2026