Fargesia denudata 'Xian 2' Fargesia denudata 'Xian 2'

Opis szczegółowy produktu

Fargesia denudata 'Xian 2' - kępowy bambus z rodziny wiechlinowatych z górskich rejonów północnych Chin. Podawane stanowiska zbioru leżą w prowincjach Syczuan i Gansu, na wysokości około 2400–2600 m n.p.m. Klon trafił do europejskich kolekcji w 1997 roku, kiedy Jos van der Palen wprowadził go do uprawy na podstawie zbioru Ding Xingcui. W ogrodzie tworzy gęstą, przeważnie wzniesioną kępę z lekko przewieszającymi się bocznymi gałązkami, dzięki czemu wygląda miękko i naturalnie, a jednocześnie dobrze osłania także na węższych rabatach. W naszych warunkach klimatycznych osiąga zwykle 2,5–3,5 m wysokości i stopniowo rozrasta się na szerokość 1–1,5 m. Typowa jest zdolność do zachowania ulistnienia aż do podstawy, dzięki której nasadzenie pozostaje zwarte także przy ogrodzeniu. Źdźbła są smukłe i mocne, początkowo świeżo zielone, później często z żółtozielonym odcieniem, z delikatnymi pierścieniami na kolankach. Liście są wąskie, błyszczące, zielone, szeleszczące, przeważnie zimozielone, w chłodne i wietrzne zimy część z nich może opaść, a wiosną szybko się odnawiają. Kwitnienie fargesii jest nieregularne i rzadkie, dlatego odmianę uprawia się przede wszystkim dla źdźbeł i całorocznej struktury. Sprawdza się jako soliter przy tarasie, w rzędzie jako żywopłot lub jako tło dla paproci, funkii i bylin cieniolubnych, gdzie delikatna faktura liści łagodzi kompozycję.

Uprawa:  Preferuje półcień do lekkiego cienia i stanowisko osłonięte, aby zimowy wiatr nie wysuszał liści. Najlepsza jest gleba próchniczna, dobrze przepuszczalna, o równomiernej wilgotności i pH około 5,5–7, a także warstwa ściółki, która stabilizuje temperaturę i gospodarkę wodną. Rośliny w pojemnikach można sadzić od marca do października, najpewniejszym terminem jest wiosna i wczesna jesień. Latem korzystne jest regularne podlewanie, zwłaszcza na słońcu, nawożenie powinno być umiarkowane, wiosną z przewagą azotu. Dojrzałe kępy znoszą około -15 °C, młode rośliny mogą w mroźne zimy przemarzać, dlatego pomaga osłonięte stanowisko i zimowa ściółka. Na żywopłot rośliny sadzi się w odstępach około 0,8–1,2 m, dla wolno rosnącej kępy zaleca się co najmniej 1,5 m przestrzeni. Choroby występują rzadko, największym zagrożeniem jest przesuszenie i zimowe wysychanie liści, szczególnie u roślin w pojemnikach. Cięcie nie jest konieczne, ale dla zagęszczenia usuwa się najstarsze źdźbła przy ziemi, a wiosną można lekko skrócić obrzeże kępy. W pojemniku wymaga większej ilości podłoża i niezawodnego drenażu, a zimą ochrony bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Wskazane jest także uzupełnianie materii organicznej, na przykład kompostu lub ziemi liściowej, ponieważ bambusy zużywają dużo składników pokarmowych na wytwarzanie nowych źdźbeł. Ze szkodników przy suchej i upalnej pogodzie mogą pojawić się mszyce lub przędziorki, zwykle jednak wystarczy poprawić wilgotność i przewiewność. W gęstszych nasadzeniach zmniejsza się prześwit.

Autor: Nikol | Rewizja: 11.2. 2026