Fargesie demissa 'Gerry'/Bambus Fargesia demissa 'Gerry'

Opis szczegółowy produktu

Fargesia demissa 'Gerry' - bambus kępiasty z rodziny wiechlinowatych, pochodzący z północnych Chin, podawane stanowiska znajdują się w prowincji Gansu na terenach górskich na wysokości około 2000 m n.p.m., gdzie rośnie w chłodniejszym i wilgotniejszym klimacie na obrzeżach lasów. Do Europy odmiana trafiła dzięki holenderskim kolekcjom bambusów i jest znana jako „Bambus Roku” w Niemczech (2014). W ogrodzie tworzy wyprostowane, lekko wachlarzowate kępy o bardziej otwartym rozstawie źdźbeł, dzięki czemu przypomina niewielki zagajnik bambusowy. W czeskich warunkach zazwyczaj dorasta do 2,5–3,5 m i stopniowo rozszerza się na około 1–1,5 m. Źdźbła są grubsze, często pokryte niebieskawym nalotem, o ciemnofioletowym do czarnego wybarwieniu i jaśniejszym obrączkowaniem na kolankach, co szczególnie wyróżnia się na jaśniejszym stanowisku. Liście są wąskie, zielone, delikatnie szeleszczące i tworzą przewiewną, zimozieloną lub półzimozieloną masę. W chłodne i wietrzne zimy odmiana może stracić część ulistnienia, na wiosnę szybko ponownie się zazieleni. Kwitnienie u fargesii jest nieregularne i rzadkie, uprawia się je głównie ze względu na źdźbła i całoroczną strukturę. Odmiana sprawdzi się jako soliter przy tarasie.

Uprawa: Preferuje półcień do jasnego cienia i zaciszne stanowisko, aby zimowy wiatr nie wysuszał liści. Najodpowiedniejsza jest gleba żyzna, przepuszczalna, o równomiernej wilgotności, pH około 5,5–7, oraz warstwa ściółki, która stabilizuje temperaturę i reżim wodny. Sadzenie roślin z doniczek jest możliwe od marca do października, najpewniejsze jest wiosną i wczesną jesienią. Latem korzystne jest regularne podlewanie, zwłaszcza na słońcu, nawożenie jest umiarkowane, z przewagą azotu wiosną. Dojrzałe kępy znoszą około -15 °C, młode rośliny mogą przemarzać w surowe zimy, dlatego pomocne jest zaciszne stanowisko i zimowe okrycie. Na żywopłot rośliny sadzi się w odległości około 0,8–1,2 m od siebie, dla luźnej kępy odpowiednia jest przestrzeń co najmniej 1,5 m. Choroby zdarzają się rzadko, największym ryzykiem jest przesuszenie i zimowe wysychanie liści, szczególnie u roślin w pojemnikach. Cięcie nie jest konieczne, ale w celu zagęszczenia usuwa się najstarsze źdźbła u ziemi, a wiosną można lekko skrócić obwód kępy. W pojemniku wymaga większej objętości podłoża i niezawodnego drenażu, zimą zaś ochrony przed przemarznięciem bryły korzeniowej. Wskazane jest również uzupełnianie materii organicznej, na przykład kompostu lub liściówki, ponieważ bambusy zużywają dużo składników odżywczych na tworzenie nowych źdźbeł. Spośród szkodników mogą pojawić się mszyce lub przędziorki podczas suchej i gorącej pogody, zazwyczaj jednak wystarczy poprawić wilgotność i przepływ powietrza. W gęstszych nasadzeniach zmniejsza się przezierność.

Autor: Nikol | Rewizja: 11.2. 2026