Fargezja demissa 'Gerry' Fargesia demissa 'Gerry'

Opis szczegółowy produktu

Fargezja demissa 'Gerry' - kępowy bambus z rodziny wiechlinowatych, pochodzący z północnych Chin. Podawane stanowiska leżą w prowincji Gansu, w położeniach górskich na wysokości około 2000 m n.p.m., gdzie rośnie w chłodniejszym i wilgotniejszym klimacie na obrzeżach lasów. Do Europy odmiana trafiła za pośrednictwem holenderskich kolekcji bambusów i jest znana jako „Bambus Roku” w Niemczech (2014). W ogrodzie tworzy wzniesioną, lekko wachlarzowatą kępę o luźniej rozstawionych źdźbłach, przez co przypomina niewielki bambusowy gaj. W naszych warunkach klimatycznych zwykle dorasta do 2,5–3,5 m i stopniowo rozrasta się na szerokość około 1–1,5 m. Źdźbła są grubsze, często niebiesko oszronione, w barwie ciemnej niebieskofioletowej aż do czarnej, z jaśniejszymi pierścieniami na kolankach, co szczególnie wyróżnia się na jaśniejszym stanowisku. Liście są wąskie, zielone, delikatnie szeleszczące i tworzą lekką, zimozieloną lub półzimozieloną masę. W chłodne i wietrzne zimy odmiana może stracić część ulistnienia, wiosną jednak szybko wypuszcza nowe liście. Kwitnienie fargezji jest nieregularne i rzadkie, dlatego uprawia się je przede wszystkim dla źdźbeł i całorocznej struktury. Odmiana sprawdza się jako soliter przy tarasie.

Uprawa:  Preferuje półcień lub jasny cień i miejsce osłonięte od wiatru, aby zimowe wiatry nie wysuszały liści. Najlepsza jest gleba próchniczna, dobrze przepuszczalna, o równomiernej wilgotności i pH około 5,5–7, z warstwą ściółki, która stabilizuje temperaturę i gospodarkę wodną. Rośliny w pojemnikach można sadzić od marca do października, przy czym najpewniejszym terminem jest wiosna i wczesna jesień. Latem korzystne jest regularne podlewanie, zwłaszcza na słońcu, a nawożenie stosuje się umiarkowane, wiosną z przewagą azotu. Dojrzałe kępy znoszą mróz do około -15 °C, młode rośliny mogą podczas srogich zim przemarzać, dlatego pomaga osłonięte stanowisko i zimowa ściółka. Na żywopłot rośliny sadzi się w odstępach około 0,8–1,2 m, a dla swobodnie rosnącej kępy potrzeba co najmniej 1,5 m przestrzeni. Choroby występują rzadko, największym zagrożeniem jest susza i zimowe wysychanie liści, zwłaszcza u roślin w pojemnikach. Cięcie nie jest konieczne, ale dla zagęszczenia usuwa się najstarsze źdźbła przy ziemi, a wiosną można lekko przyciąć obrzeża kępy. W pojemniku wymaga większej objętości podłoża i solidnego drenażu, a zimą ochrony bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Wskazane jest także uzupełnianie materii organicznej, na przykład kompostu lub ziemi liściowej, ponieważ bambusy zużywają dużo składników pokarmowych na wytwarzanie nowych źdźbeł. Ze szkodników przy suchej i gorącej pogodzie mogą pojawić się mszyce lub przędziorki, zwykle jednak wystarczy poprawić wilgotność i przepływ powietrza. W gęstszych nasadzeniach roślina ogranicza widoczność.

Autor: Nikol | Rewizja: 11.2. 2026