Figowiec pospolity 'Kadota' Ficus carica 'Kadota'

Opis szczegółowy produktu

Figowiec pospolity 'Kadota' - bardzo stara i tradycyjna odmiana pochodząca z regionu śródziemnomorskiego, prawdopodobnie z Włoch, skąd rozprzestrzeniła się na cały świat. Należy do najczęściej uprawianych jasnoowocowych fig w USA i Europie Południowej. Ceniona jest za wysoką jakość owoców, dobrą odporność i wszechstronne zastosowanie w kuchni. Rośnie jako średnio silny, sezonowo zrzucający liście krzew lub niewielkie drzewo dorastające do dwóch–czterech metrów, z szerszą koroną i dużymi, klapowanymi liśćmi. Ma mocne pędy, które dobrze drewnieją, dzięki czemu jest stosunkowo niezawodna także w łagodniejszym klimacie. Owoce są średniej wielkości, kuliste do lekko gruszkowatych, ze skórką zielonożółtą do żółtozielonej, która w pełnej dojrzałości często nabiera delikatnego złotego odcienia. Miąższ jest jasnobursztynowy, bardzo słodki, miodowy i miękki, o harmonijnym smaku bez wyraźniejszej kwasowości. Zalicza się do odmian o delikatnym, ale przyjemnie słodkim smaku, który w pełnej dojrzałości nabiera wręcz karmelowej nuty. Dojrzewa zwykle od końca sierpnia do września, w cieplejszym klimacie nawet wcześniej, i często daje stosunkowo obfity plon. Jest smaczna do bezpośredniego spożycia, ale zasłynęła przede wszystkim jako znakomity surowiec na dżemy, kompoty i do suszenia, ponieważ jej słodki miąższ dobrze zachowuje kształt, a gotowe przetwory mają wyrazisty miodowy smak. Nadaje się także do ciast, deserów, sałatek lub do serów. Podobnie jak inne figi jest bogata w błonnik, naturalne cukry, składniki mineralne i przeciwutleniacze, dobrze uzupełniając urozmaiconą dietę. Owocuje bez potrzeby zapylenia. Mrozoodporność jest średnia – w cieplejszych rejonach Europy Środkowej zimuje bez większych problemów, w chłodniejszych zaleca się okrycie na zimę. Choroby zwykle jej nie dokuczają, o ile nie jest uprawiana w stale mokrej glebie.

Uprawa: Figowce potrzebują pełnego słońca oraz ciepłego, osłoniętego stanowiska, najlepiej przy południowej ścianie. Odpowiada im lekka, dobrze przepuszczalna gleba z drenażem i pH około 6–7,5. Przez pierwsze trzy lata najlepiej uprawiać je jako rośliny przenośne – czyli w pojemniku, który na zimę przenosi się do chłodnego, wolnego od mrozu pomieszczenia o temperaturze około 10 °C. Pojemniki dobiera się stopniowo, od 10–15 litrów aż po 40–70 litrów dla dorosłego drzewka. Podlewanie powinno być umiarkowane, z przeschnięciem podłoża między kolejnymi dawkami wody, ponieważ nadmiar wilgoci powoduje opadanie liści i gnicie korzeni, jednocześnie jednak latem roślina potrzebuje regularnego, równomiernego podlewania, aby owoce nie pękały. Ściółka pomaga utrzymać wilgoć i stabilizować temperaturę, w przypadku figowców najlepiej sprawdza się zrębka drzewna lub skoszona trawa. Figowce dobrze znoszą suszę, po ukorzenieniu się w gruncie wytrzymują nawet kilka tygodni bez deszczu. Nawozi się je wiosną kompostem lub od maja do lipca nawozem o podwyższonej zawartości potasu, bez nadmiaru azotu. Cięcie wykonuje się wiosną – usuwa się pędy słabe, przemarznięte i krzyżujące się, utrzymując otwartą koronę z kilkoma głównymi konarami. Mrozoodporność wynosi około –12 do –15 °C, dlatego w chłodniejszych rejonach konieczne jest okrycie na zimę, zwłaszcza młodych roślin. Figowce na ogół nie chorują, najczęściej pojawia się mączniak prawdziwy lub szkodniki przy przesuszonym powietrzu, ale ogólnie jest to bardzo odporna i mało wymagająca roślina drzewiasta.

Autor: Kamila | Rewizja: 16.11.2025