Figowiec pospolity 'Melanzana' Ficus carica 'Melanzana'

Opis szczegółowy produktu

Figowiec 'Melanzana' - mniej znana, ale ceniona przez kolekcjonerów i hodowców włoska odmiana, która wyróżnia się atrakcyjnym wyglądem owoców i bardzo dobrym smakiem. Nazwa „melanzana” po włosku oznacza bakłażana i odnosi się do typowego ciemnego, aż fioletowego zabarwienia owoców, które przypomina właśnie to warzywo. Rośnie jako średnio silnie rosnący krzew liściasty lub mniejsze drzewo o wysokości około dwóch do trzech metrów, o dobrze rozgałęzionym, dość zwartym pokroju i dużych, klapowanych liściach. Odpowiada mu ciepłe, słoneczne stanowisko, a dzięki dobrej witalności szybko regeneruje się po cięciu i po ewentualnym uszkodzeniu przez zimę. Owoce odmiany Melanzana są średniej wielkości do dużych, efektownie atrakcyjne, z ciemnofioletową do purpurowo-czarną skórką. Ich kształt jest zazwyczaj szeroko gruszkowaty lub lekko spłaszczony. Miąższ jest czerwony do malinoworóżowego, bardzo słodki, soczysty, delikatny i wysoce aromatyczny. Smak jest wyraźnie deserowy, pełny, z miodowymi i owocowymi nutami, i należy do mocniejszych wśród odmian o ciemnych owocach. Dojrzewa zazwyczaj od końca sierpnia do września, w zależności od pogody może potrwać do października. W kuchni Melanzana nadaje się idealnie do bezpośredniego spożycia, ponieważ jej słodki, aromatyczny miąższ jej najlepiej smakuje na świeżo. Nadaje się również do deserów, sałatek owocowych, ciast, do serów lub do produkcji dżemów i powideł. Podobnie jak inne figi, zawiera błonnik, naturalne cukry, minerały i przeciwutleniacze, które wspierają zdrowe trawienie i odżywczą dietę. Owocuje bez konieczności zapylenia przez osę figową. Mrozoodporność jest średnia – na cieplejszych i osłoniętych terenach Europy Środkowej dobrze przezimuje, na chłodniejszych terenach wskazana jest ochrona zimowa. Nie jest szczególnie podatna na choroby, o ile nie jest narażona na stale wilgotną glebę.

Uprawa: Figowce potrzebują pełnego słońca i ciepłego, osłoniętego stanowiska, idealnie przy południowej ścianie. Odpowiada im lekka, dobrze przepuszczalna gleba z drenażem i pH około 6–7,5. Przez pierwsze trzy lata najlepiej uprawiać je jako rośliny przenośne – czyli w donicy, którą na zimę przechowujemy w chłodnym, bezmroźnym pomieszczeniu o temperaturze około 10 °C. Donice wybieraj stopniowo od 10–15 litrów aż po 40–70 litrów dla dorosłego drzewka. Podlewanie powinno być umiarkowane, z przeschnięciem między poszczególnymi dawkami wody, ponieważ nadmierne nawodnienie powoduje opadanie liści i gnicie korzeni, jednocześnie jednak latem potrzebuje regularnego, równomiernego podlewania, aby owoce nie pękały. Ściółkowanie pomaga utrzymać wilgoć i stabilizować temperaturę, u figowców najlepiej sprawdza się zrębki drzewne lub skoszona trawa. Figowce dobrze znoszą suszę, po ukorzenieniu się w glebie wytrzymają nawet kilka tygodni bez deszczu. Nawozi się je wiosną kompostem lub nawozem o wyższej zawartości potasu od maja do lipca, bez nadmiaru azotu. Cięcie wykonujemy wiosną – usuwa się słabe, przemarznięte i krzyżujące się pędy oraz utrzymuje otwartą koronę z kilkoma głównymi gałęziami. Mrozoodporność wynosi zazwyczaj około –12 do –15 °C, dlatego w chłodniejszych rejonach konieczna jest ochrona zimowa, zwłaszcza u młodych roślin. Figowce generalnie nie chorują, najczęściej pojawia się u nich mączniak lub szkodniki przy zbyt suchym powietrzu, ale ogólnie jest to bardzo odporna i niewymagająca roślina drzewiasta.

Autor: Kamila | Rewizja: 16.11.2025