Figowiec pospolity 'Melanzana' Ficus carica 'Melanzana'

Opis szczegółowy produktu

Figowiec pospolity 'Melanzana' - mniej znana, lecz ceniona przez kolekcjonerów i ogrodników włoska odmiana, wyróżniająca się atrakcyjnym wyglądem owoców i bardzo dobrym smakiem. Nazwa „melanzana” oznacza po włosku bakłażan i nawiązuje do typowego ciemnego, fioletowego zabarwienia owoców, które przypomina właśnie to warzywo. Rośnie jako średnio silny, sezonowo zrzucający liście krzew lub niewielkie drzewo o wysokości około dwóch do trzech metrów, o dobrze rozgałęzionym, stosunkowo zwartym pokroju i dużych, klapowanych liściach. Odpowiada jej ciepłe, słoneczne stanowisko, a dzięki dużej żywotności szybko regeneruje się po cięciu i ewentualnych uszkodzeniach mrozowych. Owoce odmiany Melanzana są średniej wielkości do dużych, bardzo efektowne, z ciemnofioletową do purpurowoczarnej skórką. Mają kształt szeroko gruszkowaty lub lekko spłaszczony. Miąższ jest czerwony do malinoworóżowego, bardzo słodki, soczysty, delikatny i silnie aromatyczny. Smak jest wyraźnie deserowy, pełny, z nutami miodu i owoców, i należy do najintensywniejszych wśród odmian o ciemnych owocach. Dojrzewa zwykle od końca sierpnia do września, a w zależności od pogody owocowanie może trwać aż do października. W kuchni Melanzana najlepiej sprawdza się do bezpośredniego spożycia, ponieważ jej słodki, aromatyczny miąższ najpełniej smakuje na świeżo. Nadaje się również do deserów, sałatek owocowych, ciast, jako dodatek do serów oraz do przygotowania dżemów i powideł. Podobnie jak inne figi zawiera błonnik, cukry naturalne, składniki mineralne i przeciwutleniacze, które wspierają prawidłowe trawienie i wartościową dietę. Owocuje bez konieczności zapylenia przez błonkówkę figową. Mrozoodporność jest średnia – w cieplejszych i osłoniętych rejonach Europy Środkowej zimuje dobrze, w chłodniejszych miejscach zaleca się okrycie na zimę. Nie jest szczególnie podatna na choroby, o ile nie rośnie w stale mokrej glebie.

Uprawa: Figowce potrzebują pełnego słońca i ciepłego, osłoniętego stanowiska, najlepiej przy południowej ścianie. Odpowiada im lekka, dobrze przepuszczalna gleba z drenażem i pH około 6–7,5. Przez pierwsze trzy lata najlepiej uprawiać je jako rośliny przenośne – w pojemniku, który na zimę przenosi się do chłodnego, wolnego od mrozu pomieszczenia o temperaturze około 10 °C. Pojemniki dobiera się stopniowo, od 10–15 litrów aż do 40–70 litrów dla dorosłego drzewka. Podlewanie powinno być umiarkowane, z przesychaniem podłoża między kolejnymi dawkami wody, ponieważ nadmiar wilgoci powoduje opadanie liści i gnicie korzeni, jednocześnie jednak latem roślina potrzebuje regularnego, równomiernego podlewania, aby owoce nie pękały. Ściółka pomaga utrzymać wilgoć i stabilizuje temperaturę, a w przypadku figowców najlepiej sprawdzają się zrębki drzewne lub skoszona trawa. Figowce dobrze znoszą suszę, a po ukorzenieniu w gruncie wytrzymują nawet kilka tygodni bez deszczu. Nawozi się je wiosną kompostem lub od maja do lipca nawozem o podwyższonej zawartości potasu, bez nadmiaru azotu. Cięcie wykonuje się wiosną – usuwa się słabe, przemarznięte i krzyżujące się pędy oraz utrzymuje otwartą koronę z kilkoma głównymi konarami. Mrozoodporność wynosi zwykle około –12 do –15 °C, dlatego w chłodniejszych rejonach konieczne jest zabezpieczenie na zimę, zwłaszcza młodych roślin. Figowce na ogół nie chorują, najczęściej pojawia się mączniak prawdziwy lub szkodniki przy przesuszonym powietrzu, ale ogólnie jest to bardzo odporna i mało wymagająca roślina drzewiasta.

Autor: Kamila | Rewizja: 16.11.2025