Figowiec pospolity 'Pastiliere' Ficus carica 'Pastiliere'

Opis szczegółowy produktu

Figowiec pospolity 'Pastiliere' - bardzo stara i wysoko ceniona wśród kolekcjonerów francuska odmiana, pochodząca prawdopodobnie z południa Francji. Należy do grupy wartościowych fig o ciemnych owocach, choć ma jedną szczególną cechę: jest to odmiana typu Smyrna, co oznacza, że w naturalnym środowisku owocuje tylko wtedy, gdy owoce zostaną zapylone przez osę figową. Bez zapylenia owoce zwykle opadają. W naszych warunkach klimatycznych zachowuje się więc inaczej niż typowe figi – mimo to niektórzy ogrodnicy utrzymują ją ze względu na wyjątkowo dobry smak, dekoracyjny wygląd i wartość historyczną. Rośnie jako średnio silny do silniejszego krzew liściasty lub niewielkie drzewo o wysokości około dwóch i pół do czterech metrów, z szeroko rozłożystą koroną i dużymi, głęboko klapowanymi liśćmi. Pędy są mocne i dobrze drewnieją, dzięki czemu roślina sprawia wrażenie masywnej i żywotnej. Owoce są średniej wielkości do dużych, bardzo atrakcyjne, z matową, niebieskofioletową do ciemnoatramentowej skórką. Kształt jest kulisty do lekko spłaszczonego. Miąższ jest intensywnie czerwony, gęsty, silnie aromatyczny i słodki, o bogatym, pełnym deserowym smaku, który zalicza się do najlepszych wśród ciemnych fig. Aromat jest intensywny, miodowo-owocowy, czasem z nutą owoców leśnych. Owoce dojrzewają późno, najczęściej we wrześniu i październiku. W kuchni są najbardziej cenione na świeżo, ponieważ miąższ ma wyjątkowy profil smakowy. Nadają się także do deserów, ciast i serów, a także do przygotowania konfitur lub past, w których ciemna barwa daje wyrazisty efekt. Podobnie jak inne figi zawierają błonnik, naturalne cukry, składniki mineralne i przeciwutleniacze, stanowiąc wartościowe uzupełnienie diety. W warunkach europejskich, bez obecności osy figowej, odmiana zwykle nie owocuje lub owoce opadają we wczesnym stadium. Jeśli jednak uprawia się ją w cieplejszych regionach lub w szklarni i uda się doprowadzić owoce do dojrzałości, odwdzięcza się wyjątkową jakością. Mrozoodporność jest średnia – drewno bywa stosunkowo wrażliwe na silniejsze mrozy, dlatego w chłodniejszych regionach zaleca się zimowe okrycie lub uprawę w pojemniku z zimowaniem w pomieszczeniu wolnym od mrozu. Zwykle nie choruje, o ile gleba nie jest przemoczona.

Uprawa: Figowce potrzebują pełnego słońca oraz ciepłego, osłoniętego stanowiska, najlepiej przy południowej ścianie. Odpowiada im lekka, dobrze przepuszczalna gleba z drenażem i pH około 6–7,5. Przez pierwsze trzy lata najlepiej uprawiać je jako rośliny przenośne – w pojemniku, który na zimę przenosi się do chłodnego, wolnego od mrozu pomieszczenia o temperaturze około 10 °C. Pojemniki dobiera się stopniowo, od 10–15 litrów aż do 40–70 litrów dla dorosłego drzewka. Podlewanie powinno być umiarkowane, z przeschnięciem podłoża między kolejnymi dawkami wody, ponieważ przemoczenie powoduje opadanie liści i gnicie korzeni, jednocześnie jednak latem roślina potrzebuje regularnego, równomiernego podlewania, aby owoce nie pękały. Ściółka pomaga utrzymać wilgoć i stabilizuje temperaturę, przy figowcach najlepiej sprawdzają się zrębki drzewne lub skoszona trawa. Figowce dobrze znoszą suszę, po ukorzenieniu w gruncie wytrzymują nawet kilka tygodni bez deszczu. Nawozi się wiosną kompostem lub nawozem o podwyższonej zawartości potasu od maja do lipca, bez nadmiaru azotu. Cięcie wykonuje się wiosną – usuwa się pędy słabe, przemarznięte i krzyżujące się, utrzymując luźną koronę z kilkoma głównymi konarami. Mrozoodporność wynosi około –12 do –15 °C, dlatego w chłodniejszych regionach konieczna jest ochrona zimowa, zwłaszcza młodych roślin. Figowce zasadniczo nie chorują, najczęściej pojawia się mączniak prawdziwy lub szkodniki przy przesuszonym powietrzu, ale ogólnie jest to bardzo odporna i niewymagająca roślina drzewiasta.

Autor: Kamila | Rewizja: 19.11.2025