Figowiec pospolity 'Violetta' Ficus carica 'Violetta'

Uprawa: Figowce potrzebują pełnego słońca i ciepłego, osłoniętego stanowiska, najlepiej przy południowej ścianie. Preferuje lekką do średnio żyzną, przepuszczalną glebę z dobrą drenażą i pH w granicach 6,0–7,5. Przez pierwsze trzy lata zaleca się uprawę figowca jako rośliny doniczkowej, którą na zimę przenosi się do chłodnego, mrozoodpornego pomieszczenia o temperaturze około 10 °C. Wielkość donicy należy stopniowo zwiększać – od około 10–15 l u młodej rośliny do 40–70 l u starszego drzewka. Podlewanie powinno być umiarkowane i równomierne; pomiędzy kolejnymi dawkami wierzchnia warstwa podłoża może lekko przeschnąć. Długotrwałe przelanie może prowadzić do opadania liści i gnicia korzeni, jednak w okresie letnim i podczas wzrostu owoców odpowiednia wilgoć jest kluczowa dla ich wielkości, soczystości i ograniczenia pękania. Po ukorzenieniu się w gruncie figowiec dobrze znosi nawet dłuższe okresy suszy. Warstwa ściółki z zrębków drewnianych lub skoszonej trawy pomaga utrzymać stabilną wilgotność i temperaturę gleby. Wiosną roślina dobrze reaguje na kompost, natomiast od maja do lipca można stosować nawozy z wyższą zawartością potasu i bez nadmiaru azotu. Przycinanie wykonuje się wiosną, po najsilniejszych mrozach, usuwając słabe, przemarznięte, krzyżujące się i zagęszczające pędy, aby utrzymać przewiewną koronę z kilkoma głównymi gałęziami. Figowiec ten należy do odmian bardziej odpornych i dojrzałe rośliny na osłoniętym stanowisku mogą krótkotrwale znosić temperatury około −20 °C; młode rośliny są jednak bardziej wrażliwe i w pierwszych latach wymagają zimowej ochrony systemu korzeniowego za pomocą ściółki. Figowce zazwyczaj nie zapadają na poważne choroby, choć przy przelaniu mogą pojawić się zgnilizny korzeni, a w nieodpowiednich warunkach przędziorki, wciornastki lub wełnowce oraz zgorzel. W przypadku przemarznięcia roślina zazwyczaj dobrze regeneruje się ze starego drewna lub z bazy.

Autor: Kristýna | Recenzja: 13.08. 2026