Figowiec pospolity 'Violetta' Ficus carica 'Violetta'

Opis szczegółowy produktu

Figowiec pospolity 'Violetta' - znany również jako Bayernfeige Violetta®, wyselekcjonowany ze względu na wysoką odporność na niskie temperatury, szybki wzrost, wczesne dojrzewanie i dużą plenność. Rośnie żywotnie, w formie wzniesionej do szeroko krzewiastej, a w wieku dojrzałym zwykle osiąga około 2,5–4 m wysokości i szerokości. Duże, głęboko klapowane zielone liście tworzą efektowną letnią koronę. Owoce są duże, w pełni dojrzałości ciemnobrązowe do purpurowofioletowych, z różowym do czerwonego miąższem. Smak jest bardzo słodki, soczysty i pełny, a skórka całkowicie dojrzałych owoców jest jadalna i pozbawiona wyraźnej goryczki. W Europie Środkowej odmiana dojrzewa bardzo wcześnie. Pierwszy zbiór przypada zwykle od końca lipca do początku sierpnia, a przy długiej, ciepłej jesieni może nastąpić drugi zbiór w październiku. Odmiana jest samopylna i do zawiązania owoców nie potrzebuje innego figowca. Owoce są doskonałe na surowo, nadają się także do deserów, dżemów, chutneyów oraz do suszenia. W ogrodzie wyróżnia się jako owocowy soliter, przy ścianie południowej lub zachodniej, na osłoniętym dziedzińcu albo w dużym pojemniku na tarasie. Wczesne owocowanie jest zaletą także w regionach o krótszym lecie, gdzie późniejsze figowce mogą nie dojrzewać niezawodnie.

Uprawa: Figowce potrzebują pełnego słońca i ciepłego, osłoniętego stanowiska, najlepiej przy południowej ścianie. Odpowiada im lekka do średnio żyznej, dobrze przepuszczalna gleba z dobrym drenażem i pH około 6,0–7,5. Przez pierwsze trzy lata zaleca się uprawę figowca jako rośliny przenośnej w pojemniku i zimowanie go w chłodnym, wolnym od mrozu pomieszczeniu w temperaturze około 10 °C. Wielkość pojemnika zwiększa się stopniowo od około 10–15 l dla młodej rośliny do 40–70 l dla starszego drzewka. Podlewanie powinno być umiarkowane i równomierne, a między kolejnymi dawkami powierzchnia podłoża może lekko przeschnąć. Długotrwałe przelanie może powodować opadanie liści i gnicie korzeni, jednak latem i w okresie wzrostu owoców odpowiednia ilość wody jest ważna dla ich wielkości, soczystości i ograniczenia pękania. Po ukorzenieniu się w gruncie figowiec dobrze znosi także dłuższe okresy suszy. Warstwa ściółki z kory, zrębków lub skoszonej trawy pomaga utrzymać stabilniejszą wilgotność i temperaturę gleby. Wiosną korzystnie działa kompost, a od maja do lipca można stosować nawóz o podwyższonej zawartości potasu i bez nadmiaru azotu. Cięcie wykonuje się wiosną po ustąpieniu najsilniejszych mrozów, usuwając słabe, przemarznięte, krzyżujące się i zagęszczające pędy oraz utrzymując przewiewną koronę z kilkoma głównymi konarami. Ten figowiec należy do odporniejszych figowców, a dojrzałe rośliny na osłoniętym stanowisku mogą krótkotrwale znosić temperatury około −20 °C, młode rośliny są jednak wrażliwsze i w pierwszych latach wymagają zimowej ochrony strefy korzeniowej ściółką. Figowce na ogół nie chorują poważnie, przy przelaniu może wystąpić gnicie korzeni, w niekorzystnych warunkach mączniak prawdziwy, a przy suchym powietrzu przędziorki, wciornastki lub czerwce. Po ewentualnym przemarznięciu roślina zwykle dobrze regeneruje się ze starszego drewna lub od podstawy.

Autor: Kristýna | Rewizja: 13.08. 2026