Firletka lepna 'Lollipop Pink'- Lychnis viscaria 'Lollipop Pink' Lychnis viscaria 'Lollipop Pink'

Opis szczegółowy produktu

Gęsiówka kaukaska 'Lollipop Pink' - należy do rodziny goździkowatych (Caryophyllaceae), a w naturze zasiedla otwarte łąki, piaszczyste grzbiety, skraje lasów i kamieniste zbocza Europy i zachodniej Rosji. Odmiana jest chroniona prawami hodowcy PBR i powstała w programie Seoha Plant Breeding Institute, prowadzonej na licencji przez Plantipp. Roślina tworzy regularną, zwartą kępę, w czasie kwitnienia zazwyczaj o wysokości 25–30 cm i szerokości 25–35 cm. Wąskolancetowate liście są ciemnozielone, w rozecie przyziemnej wyglądają prawie jak trawa. Łodygi są wyraźnie lepkie w węzłach, co jest typową cechą gatunku i stanowi naturalną barierę dla owadów pełzających. Od maja do lata na szczytach pojawiają się kuliste kwiatostany, w których drobne, intensywnie różowe kwiaty z jaśniejszymi pręcikami układają się w kształt „lizaka”. Kwiat nie ma wyraźnego zapachu, ale dostarcza nektaru zapylaczom, pszczołom i motylom, a także sprawdza się jako drobny kwiat do cięcia do wiejskich wiązanek. Znajduje zastosowanie w kompozycjach inspirowanych naturą, na suchych murkach, w rabatach żwirowych, w przedogródkach, a także jako niski obwód. W kompozycji dobrze komponuje się z macierzankami, kostrzewami, szałwiami, kocimiętką, niskimi rozchodnikami i cebulowymi roślinami wiosennymi, które po przekwitnięciu zakrywa świeżym ulistnieniem. Dzięki swoim zwartym rozmiarom idealnie nadaje się również do uprawy w pojemnikach na tarasach czy balkonach.

Uprawa: Rośnie w pełnym słońcu, toleruje również jasne półcieniste stanowisko, idealnie w ciepłym mikroklimacie i osłoniętym miejscu, gdzie łodygi lepiej utrzymują kwiatostany. Najodpowiedniejsza jest gleba lekka do średniej, bardzo przepuszczalna, gliniasto-piaszczysta do żwirowej, z dobrym drenażem, na ciężkich glebach gliniastych strukturę poprawia się żwirem lub piaskiem, a stanowisko lekko podwyższa. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,8. Podlewanie jest ważne głównie po posadzeniu, po ukorzenieniu widoczna jest odporność na suszę, jednak długotrwałe zimowe przemoczenie zwiększa ryzyko gnicia szyjki korzeniowej i przemarzania. Nawożenie jest zazwyczaj umiarkowane, wiosną zazwyczaj wystarcza cienka warstwa kompostu lub wolno działający nawóz organiczny, nadmiar azotu prowadzi do bardziej miękkiego wzrostu i pokładania się roślin. Po głównym kwitnieniu często usuwa się przekwitłe łodygi, co sprzyja dalszemu zawiązywaniu pąków i utrzymuje zwarty pokrój, jesienią pozostaje niska rozetka. Ściółka ze żwiru ogranicza zachwaszczenie i utrzymuje szyjkę korzeniową suchszą. Sadzonki sadzi się od marca do października. W przepuszczalnej glebie dojrzałe kępy są mrozoodporne do około -30 do -34 °C, młode nasadzenia mogą być bardziej wrażliwe podczas mrozów. Uprawa w pojemniku wymaga warstwy drenażowej i zimowej ochrony bryły korzeniowej przed przemarzaniem. Zalecany rozstaw wynosi 25–35 cm w zależności od wzrostu odmiany, dla efektu zagęszczenia przyjmuje się około 6–15 roślin na m². Spośród chorób może wystąpić mączniak przy przesuszeniu i zagęszczeniu roślin, spośród szkodników mszyce na młodych pędach, wyjątkowo ślimaki w chłodną i wilgotną wiosnę, początkującym pomaga głównie przepuszczalny substrat i przewiewne stanowisko.

Autor: Kristýna | Rewizja: 02.02. 2026