Fuksja magellańska 'Whitenight's Pearl' Fuksja magellańska 'Whitenight's Pearl'

Opis szczegółowy produktu

Fuksja magellańska 'Whitenight's Pearl' - odmiana 'Whiteknights Pearl' została wyhodowana w Wielkiej Brytanii (John O. Wright, około 1980 roku) i w handlu bywa czasem określana jako 'Whitenight's Pearl'. Tworzy wyprostowany, gęsto rozgałęziony krzew z mocniejszymi, zielonymi do czerwonawych pędami, które w sezonie lekko wyginają się łukowato pod ciężarem kwiatów. W naszych warunkach zazwyczaj dorasta do 0,9–1,2 m wysokości i szerokości, w cieplejszych rejonach i na wilgotniejszej glebie może z czasem osiągnąć nawet 1,3–1,5 m. Liście są małe, lancetowate i ciemnozielone, od spodu jaśniejsze, na słońcu nabierają delikatnego połysku. Od czerwca do pierwszych przymrozków na tegorocznych pędach pojawia się mnóstwo pojedynczych, zwisających kwiatów z długą, smukłą rurką. Rurka jest biała lub biaława, działki kielicha są jasnoróżowe z zielonymi końcówkami, a korona jest różowa, dzięki czemu kwiaty z daleka wyglądają prawie perłowo. Kwiaty są bogatym źródłem nektaru dla zapylaczy, a krzew sprawdza się jako długo kwitnąca soliterka, w przedniej części mieszanych grup krzewów, a także w większych donicach, gdzie tworzy lekki, romantyczny akcent.

Uprawa: Najlepiej rośnie na słońcu lub w łagodnym półcieniu, w ciepłym, osłoniętym miejscu, które ogranicza uszkodzenia przez wiatr i zimowe wysychanie. Gleba okazuje się być próchnicza, żyzna i dobrze przepuszczalna, stale umiarkowanie wilgotna, o pH około 5,5–7,0. Po posadzeniu od marca do października (poza okresem mrozów) ważne jest regularne podlewanie, ponieważ bryła korzeniowa nie powinna długo wysychać, ale nadmierne nawodnienie zwiększa ryzyko gnicia. Ściółka z liści lub kory stabilizuje wilgotność i zimą chroni szyjkę korzeniową. Na wiosnę pomaga dodatek kompostu lub wolno rozpuszczalnego nawozu, latem sprawdza się nawożenie z wyższą zawartością potasu dla dojrzewania pędów. Cięcie wykonuje się dopiero na wiosnę, usuwając przemarznięte części i skracając nadmiernie rozrośnięte pędy, aby krzew szybko zagęszczał się i obficiej kwitł. W chłodniejsze zimy części nadziemne mogą przemarzać aż do ziemi, ale roślina zazwyczaj odrasta z podstawy. Mrozoodporność dojrzałych roślin podaje się w przybliżeniu do -23 °C, młode rośliny dobrze rosną z silnym mulczem i ochroną przed zimnym, wysuszającym wiatrem. W donicach zaleca się zimowanie bryły korzeniowej w pomieszczeniu bez mrozu lub izolowanie donicy, ponieważ przemarzanie jest szybsze niż w ziemi. W nasadzeniach zachowuje się odstęp około 0,9–1,2 m, dla niskiego kwitnącego żywopłotu około 0,6–0,8 m. Wśród chorób może wystąpić mączniak i plamistość liści, a wśród szkodników mszyce, mączliki i przędziorki, szczególnie przy suszy i zagęszczeniu.

Autor: Nikol | Revizja: 25.2. 2026