Funkia 'Abiqua Drinking Gourd' - Hosta 'Abiqua Drinking Gourd' Hosta 'Abiqua Drinking Gourd'

Opis szczegółowy produktu

Funkia 'Abiqua Drinking Gourd' - doskonała królowa cienia. W ogrodach uprawiany jest głównie ze względu na dekoracyjne ulistnienie. Odmiana 'Abiqua Drinking Gourd' powstała w USA jako krzyżówka Hosty 'Tokudama' i Hosty sieboldiana, a w 1989 roku zarejestrował ją dr. Charles Purtymun z Walden West Hostas w Oregonie. Roślina tworzy opadające, obfite kępy o zwartej teksturze, liście są szerokojajowate, mocno pomarszczone i głęboko miseczkowate, z niebiesko-szarym nalotem woskowym i jaśniejszym spodem. W wieku dorosłym kępa liści osiąga około 40–60 cm wysokości i 90–120 cm szerokości, przy dobrym odżywieniu wygląda na zwartą i stabilną. Od czerwca do sierpnia, często najwięcej w lipcu, łodygi o długości 60–80 cm wyrastają z gronami wąskich, lejkowatych kwiatów w kolorze białym do liliowo-białego, u części roślin pojawia się również delikatny zapach. Dzięki grubym liściom odmiana jest często oceniana jako mniej atrakcyjna dla ślimaków. Miskowaty kształt liści może zatrzymywać drobne opady, dlatego estetycznie lepiej prezentuje się z dala od miejsc o intensywnym opadzie liści. Kwiaty odwiedzają pszczoły i inne zapylacze. Znajduje zastosowanie jako soliter do cienia, w podszycie drzew i krzewów, na skrajach ścieżek oraz w pojemnikach, gdzie miskowaty kształt liści podkreśla szczegół. W kompozycji dobrze komponuje się z paprociami, brunnerami, zawilcami i roślinami cebulowymi.

Uprawa: Stanowisko wybieramy w półcieniu do cienia, niebieski odcień liści najlepiej utrzymuje się z dala od ostrego południowego słońca i na stanowisku o równomiernej wilgotności. Odpowiednia jest gleba próchnicza, żyzna, która pozostaje lekko wilgotna, ale jest przepuszczalna, aby korzenie zimą nie cierpiały z powodu nadmiernego nawodnienia. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5, wapń zazwyczaj nie stanowi problemu. Sadzenie sadzonki funkii odbywa się od marca do października, najlepiej do wcześniej ulepszonej gleby z kompostem, ściółka pomaga utrzymać wilgoć i czyste liście. Dla dorosłej kępy pozostawia się odstęp około 80–100 cm, co odpowiada mniej więcej 1–2 roślinom na m², w nasadzeniach dla szybszego zadarnienia stosuje się gęstszy rozstaw. Wiosną usuwa się resztki zaschniętych liści i pędy kwiatowe po kwitnieniu, cięcie żywego materiału zazwyczaj nie jest konieczne. Nawożenie odbywa się wiosną kompostem lub nawozem dla bylin, nadmierne nawożenie azotem zwiększa miękkość liści. Przy uprawie w pojemnikach odpowiednia jest większa donica z warstwą drenażową i regularnym podlewaniem, zimą w przypadku pojemników sprawdza się ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Mrozoodporność dojrzałych kęp w glebie ogrodowej zazwyczaj wynosi około -30 °C, młode nasadzenia docenią lekki zimowy mulcz. Wśród problemów mogą pojawić się ślimaki i pomrowy wiosną, w przypadku pojemników również chrząszcze, i należy pilnować chorób wirusowych funkii, zwłaszcza przy podziale i wymianie roślin.

Autor: Nikol | Rewizja: 19.12.2025