Funkia 'Abiqua Drinking Gourd' Hosta 'Abiqua Drinking Gourd'

Opis szczegółowy produktu

Funkia 'Abiqua Drinking Gourd' - prawdziwa królowa cienia. W ogrodach uprawia się ją przede wszystkim dla ozdobnych liści. Odmiana 'Abiqua Drinking Gourd' powstała w USA jako mieszaniec Hosta 'Tokudama' i Hosta sieboldiana, a w 1989 roku zarejestrował ją dr Charles Purtymun z Walden West Hostas w Oregonie. Roślina tworzy zamierające na zimę, okazałe kępy o mocnej teksturze. Liście są szerokojajowate, silnie pomarszczone i głęboko miseczkowate, z niebieskoszarym woskowym nalotem i jaśniejszym spodem. W wieku dojrzałym kępa liści osiąga około 40–60 cm wysokości i 90–120 cm szerokości, a przy dobrym odżywieniu prezentuje się zwarcie i stabilnie. Od czerwca do sierpnia, najobficiej zwykle w lipcu, wyrastają pędy kwiatowe o wysokości 60–80 cm z gronami wąskich, lejkowatych kwiatów w kolorze białym do liliowobiałego, a u części roślin pojawia się również delikatny zapach. Dzięki grubym liściom odmiana uchodzi za mniej atrakcyjną dla ślimaków. Miseczkowaty kształt liści może zatrzymywać drobne opadłe resztki, dlatego estetycznie lepiej prezentuje się z dala od miejsc z intensywnym opadem liści. Kwiaty odwiedzają pszczoły i inne owady zapylające. Sprawdza się jako soliter w cieniu, w podszycie drzew i krzewów, na obrzeżach ścieżek oraz w pojemnikach, gdzie miseczkowaty kształt liści jest dobrze widoczny z bliska. W kompozycjach dobrze łączy się z paprociami, żurawkami, jarzmiankami i wiosennymi roślinami cebulowymi.

Uprawa: Stanowisko wybiera się w półcieniu lub cieniu – niebieski odcień liści utrzymuje się najlepiej z dala od ostrego południowego słońca i przy równomiernej wilgotności. Odpowiednia jest gleba próchniczna, żyzna, stale lekko wilgotna, ale przepuszczalna, aby korzenie nie cierpiały zimą z powodu nadmiaru wody. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5, wapń zwykle nie przeszkadza. Sadzonki funkii sadzi się od marca do października, najlepiej w glebę wcześniej wzbogaconą kompostem, a ściółka pomaga utrzymać wilgoć i czystość liści. Dla dorosłej kępy zachowuje się rozstawę około 80–100 cm, co odpowiada mniej więcej 1–2 roślinom na m², a przy nasadzeniach, które mają szybciej się zwrzeć, stosuje się gęstszą rozstawę. Wiosną usuwa się resztki zaschniętych liści, a po przekwitnięciu pędy kwiatowe, cięcie żywych tkanek zwykle nie jest potrzebne. Nawożenie przeprowadza się wiosną kompostem lub nawozem do bylin, nadmiar azotu sprawia, że liście są bardziej miękkie. W uprawie w pojemniku zaleca się większy pojemnik z warstwą drenażową i regularne podlewanie, a zimą sprawdza się ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Mrozoodporność dojrzałych kęp w gruncie wynosi zwykle około -30 °C, młode nasadzenia docenią lekką zimową ściółkę. Z problemów wiosną mogą pojawić się ślimaki nagie i ślimaki skorupowe, w pojemnikach także opuchlaki, warto też zwracać uwagę na choroby wirusowe funkii, zwłaszcza przy podziale i wymianie roślin.

 Autor: Nikol | Rewizja: 19.12.2025