Funkia 'Captain's Adventure' Hosta 'Captain's Adventure'

Opis szczegółowy produktu

Funkia 'Captain's Adventure' - bylina zamierająca na zimę, pochodząca z Azji Wschodniej. W naturze rośnie w widnych lasach i na próchnicznych, równomiernie wilgotnych zboczach. Odmiana Hosta 'Captain’s Adventure' powstała jako sport pstrolistnej funkii 'Captain Kirk' i jest kojarzona z holenderskim hodowcą i szkółką Heemskerk, a jej rejestrację datuje się na 2009 rok. Tworzy regularną, gęstą kępę o wysokości około 35–45 cm i szerokości 45–60 cm. Liście są szeroko sercowate, sztywne, wyraźnie unerwione i lekko miseczkowate, często z delikatnie falistym brzegiem. Wiosną środek liścia bywa jaśniejszy, a kontrast z obrzeżeniem silniejszy, w ciągu lata wybarwienie stabilizuje się w spokojnych tonach. Środek blaszki jest zielony do żółtozielonego, a brzeg tworzy szerokie kremowe do kości słoniowej obrzeżenie, które w cieniu wygląda jak delikatna świetlista linia. W lipcu i sierpniu wyrastają pędy kwiatowe o wysokości około 50–70 cm z gronami bladolawendowych do prawie białych, dzwonkowatych kwiatów, chętnie odwiedzanych przez pszczoły i trzmiele. Roślina nie tworzy cierni. Dla ludzi zwykle nie jest uważana za trującą, po zjedzeniu może jednak podrażniać psy i koty. W ogrodzie sprawdza się w podszycie drzew i krzewów, na obrzeżach ścieżek oraz w większych pojemnikach, gdzie kontrast liści dobrze wypada obok paproci, bergenii, brunnery czy jarzmianek. W podszycie zapewnia długotrwały efekt, ponieważ liście zachowują strukturę od wiosennego wypuszczania aż do jesieni, kiedy kępa zamiera.

Uprawa: Stanowisko wybiera się w półcieniu do cienia, wybarwienie liści utrzymuje się najlepiej z dala od ostrego południowego słońca i przy równomiernej wilgotności. Odpowiednia jest gleba próchniczna, żyzna, stale lekko wilgotna, ale przepuszczalna, aby korzenie zimą nie cierpiały z powodu nadmiaru wody. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5, wapń zwykle nie przeszkadza. Sadzonki funkii sadzi się od marca do października, najlepiej w glebę wcześniej wzbogaconą kompostem, a ściółka pomaga utrzymać wilgoć i czystość liści. Dla dorosłej kępy zachowuje się rozstawę około 80–100 cm, co odpowiada mniej więcej 1–2 roślinom na m², przy nasadzeniach, które mają się szybciej zwierać, stosuje się gęstszą rozstawę. Wiosną usuwa się resztki zaschniętych liści, a pędy kwiatowe po przekwitnięciu, cięcie żywych tkanek zwykle nie jest potrzebne. Nawożenie przeprowadza się wiosną kompostem lub nawozem do bylin, przenawożenie azotem sprawia, że liście stają się bardziej miękkie. W uprawie pojemnikowej zaleca się większy pojemnik z warstwą drenażową i regularne podlewanie, zimą w pojemnikach sprawdza się ochrona bryły korzeniowej przed przemarzaniem. Mrozoodporność dojrzałych kęp w gruncie wynosi zwykle około -30 °C, młode nasadzenia dobrze reagują na lekką zimową ściółkę. Z problemów wiosną mogą pojawić się ślimaki nagie i ślimaki, w pojemnikach także opuchlaki, warto też zwracać uwagę na choroby wirusowe funkii, zwłaszcza przy dzieleniu i wymianie roślin.

 Autor: Nikol | Rewizja: 19.12.2025