Funkia 'Captain's Adventure' - Hosta 'Captain's Adventure' Hosta 'Captain's Adventure'

Opis szczegółowy produktu

Host 'Captain's Adventure' - bylina wieloletnia, zrzucająca liście, pochodząca z Azji Wschodniej, w naturze rośnie w widnych lasach i na żyznych, równomiernie wilgotnych zboczach. Odmiana Hosta 'Captain’s Adventure' powstała jako sport odmiany hosty 'Captain Kirk' i jest związana z holenderskim hodowcą i producentem Heemskerk, rejestracja podana w 2009 roku. Tworzy regularną, gęstą kępę o wysokości około 35–45 cm i szerokości 45–60 cm. Liście są szerokojajowate, sztywne, wyraźnie unerwione i lekko miseczkowate, często z delikatnym pofalowaniem brzegu. Na wiosnę środek liścia jest jaśniejszy, a kontrast z brzegiem bardziej wyrazisty, w ciągu lata ubarwienie stabilizuje się w spokojnych tonach. Środek blaszki liściowej jest zielony do żółtozielonego, brzeg tworzy szeroki kremowy do kości słoniowej margines, który w cieniu działa jak delikatna świetlna linia. W lipcu i sierpniu łodygi dorastają do około 50–70 cm z gronami bladolawendulowych do prawie białych, dzwonkowatych kwiatów, odwiedzanych przez pszczoły i trzmiele. Roślina nie tworzy cierni. Dla człowieka zazwyczaj nie jest uważana za trującą, ale połknięcie może podrażniać psy i koty. W ogrodzie sprawdza się w podszycie drzew i krzewów, na skrajach ścieżek oraz w większych donicach, gdzie kontrast liści obok paproci, tawułek, brunner czy zawilców jest szczególnie widoczny. Wprowadza do podszytu długotrwały efekt, ponieważ liście utrzymują strukturę od wiosennego pączkowania aż do jesieni, kiedy kępa zanika.

Uprawa: Stanowisko wybieramy w półcieniu do cienia, niebieski odcień liści najlepiej utrzymuje się z dala od ostrego południowego słońca i na stanowisku o równomiernej wilgotności. Odpowiednia jest gleba próchnicza, żyzna, która pozostaje lekko wilgotna, ale jest przepuszczalna, aby korzenie zimą nie cierpiały z powodu nadmiernego nawodnienia. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5, wapń zazwyczaj nie stanowi problemu. Sadzenie sadzonki funkii odbywa się od marca do października, najlepiej do wcześniej ulepszonej gleby z kompostem, ściółka pomaga utrzymać wilgoć i czyste liście. Dla dorosłej kępy pozostawia się odstęp około 80–100 cm, co odpowiada mniej więcej 1–2 roślinom na m², w nasadzeniach dla szybszego zadarnienia stosuje się gęstszy rozstaw. Wiosną usuwa się resztki zaschniętych liści i pędy kwiatowe po kwitnieniu, cięcie żywego materiału zazwyczaj nie jest konieczne. Nawożenie odbywa się wiosną kompostem lub nawozem dla bylin, nadmierne nawożenie azotem zwiększa miękkość liści. Przy uprawie w pojemnikach odpowiednia jest większa donica z warstwą drenażową i regularnym podlewaniem, zimą w przypadku pojemników sprawdza się ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Mrozoodporność dojrzałych kęp w glebie ogrodowej zazwyczaj wynosi około -30 °C, młode nasadzenia docenią lekki zimowy mulcz. Wśród problemów mogą pojawić się ślimaki i pomrowy wiosną, w przypadku pojemników również chrząszcze, i należy pilnować chorób wirusowych funkii, zwłaszcza przy podziale i wymianie roślin.

Autor: Nikol | Rewizja: 19.12.2025