Funkia 'Catherine' Hosta 'Catherine'

Opis szczegółowy produktu

Funkia 'Catherine' - bylina zrzucająca liście, z rodziny szparagowatych, uprawiana przede wszystkim dla dekoracyjnych liści. Botaniczne gatunki z rodzaju Hosta pochodzą ze wschodniej Azji, gdzie w naturze rosną w widnych lasach i na wilgotniejszych, próchnicznych zboczach. Odmiana 'Catherine' powstała jako sport funkii 'Halcyon' i w europejskich katalogach jest kojarzona z holenderską szkółką Heemskerk. Tworzy regularną kępę o wysokości około 35–45 cm i szerokości 70–90 cm. Liście są szeroko sercowate, grube i wyraźnie użyłkowane, często lekko miseczkowate, w chłodnym, niebieskozielonym do zielonego odcieniu, z jaśniejszym obrzeżeniem w tonacjach kremowych do żółtozielonych, które w cieniu wygląda jak delikatny kontur. W lipcu i sierpniu wyrastają pędy kwiatostanowe o wysokości około 60–80 cm z gronami dzwonkowatych, bladolawendowych kwiatów, odwiedzanych przez pszczoły i trzmiele. Roślina nie tworzy cierni. Dla człowieka zwykle nie jest uważana za trującą, po spożyciu może jednak podrażniać psy i koty. W ogrodzie sprawdza się w podszycie drzew i krzewów, na obrzeżach ścieżek, a także w większych pojemnikach, gdzie faktura liści dobrze się prezentuje obok paproci, brunnery, żurawek i jarzmianek. W porównaniu z wyjściową odmianą 'Halcyon' obrzeżenie bywa jaśniejsze, a roślina sprawia wrażenie jaśniejszej, co jest cenne w głębszym cieniu. Kontrast jest zwykle najwyraźniejszy wiosną, latem barwy się uspokajają, ale liść zachowuje czytelny rysunek aż do jesieni. W grupach tworzy spokojną plamę, która podkreśla kwiaty sąsiednich bylin.

Uprawa: Stanowisko wybiera się w półcieniu lub cieniu, niebieski odcień liści utrzymuje się najlepiej z dala od ostrego południowego słońca i przy równomiernej wilgotności. Odpowiednia jest gleba próchniczna, żyzna, stale lekko wilgotna, ale przepuszczalna, aby korzenie zimą nie cierpiały z powodu nadmiaru wody. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5, wapń zwykle nie przeszkadza. Sadzonki funkii sadzi się od marca do października, najlepiej w glebę wcześniej wzbogaconą kompostem, a ściółka pomaga utrzymać wilgoć i czyste liście. Dla dorosłej kępy zachowuje się rozstawę około 80–100 cm, co odpowiada mniej więcej 1–2 roślinom na m², przy nasadzeniach, które mają szybciej się zwierać, stosuje się gęstszą rozstawę. Wiosną usuwa się resztki zaschniętych liści, a pędy kwiatostanowe po przekwitnięciu, cięcie żywych tkanek zwykle nie jest potrzebne. Nawożenie przeprowadza się wiosną kompostem lub nawozem do bylin, nadmiar azotu sprawia, że liście stają się bardziej miękkie. Przy uprawie w pojemniku zaleca się większe naczynie z warstwą drenażową i regularne podlewanie, zimą w pojemnikach sprawdza się ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Mrozoodporność dojrzałych kęp w gruncie wynosi zwykle około -30 °C, młode nasadzenia docenią lekką zimową ściółkę. Spośród problemów wiosną mogą pojawić się ślimaki nagie i skorupkowe, w pojemnikach także opuchlaki, warto też zwracać uwagę na choroby wirusowe funkii, zwłaszcza przy podziale i wymianie roślin.

 Autor: Nikol | Rewizja: 20.12.2025