Funkia 'El Nino' - Hosta 'El Nino' Hosta 'El Nino'

Opis szczegółowy produktu

Funkia 'El Nino' - odmiana panterkowa wywodząca się z kręgu Hosta 'Halcyon'. Jako twórca podaje się holenderskiego hodowcę Piet Warmerdama, a rejestracja miała miejsce w 2003 roku, później była również chroniona prawami hodowlanymi. W praktyce ogrodniczej sprawdziła się ze względu na zrównoważony pokrój i kontrast liści, w USA została zaliczona do „Hosta of the Year”. Tworzy bardziej wzniesiony lub szeroko sklepiony pokrój o wysokości około 45–50 cm i szerokości 75–90 cm, który w dobrych warunkach regularnie się zagęszcza. Liście są sercowate lub szeroko jajowate, mocne, z 9–11 parami żyłek i delikatnym nalotem, podstawowy kolor jest niebieskozielony. Krawędź jest nieregularnie biała, miejscami z jasnozielonymi przejściami, dzięki czemu nawet w cieniu powstaje czytelny wzór. Typowy liść ma około 18–22 × 14–18 cm, a dzięki większej substancji mniej się gniecie po deszczu. W porównaniu do macierzystej 'Halcyon' dodaje jasną obwódkę, podczas gdy niebieskozielony środek pozostaje spokojny i elegancki. W lipcu i sierpniu wyrastają łodygi o długości 50–70 cm z lejkowatymi kwiatami w kolorze jasnej lawendy, zazwyczaj bez wyraźnego zapachu, ale z nektarem dla małych zapylaczy. Nadaje się do podszytu drzew, na skraje zacienionych ścieżek oraz do większych pojemników, gdzie dobrze komponuje się z paprociami, tiarellami i ciemnolistnymi dodatkami. Jako roślina okrywowa niezawodnie zakrywa również zanikające wiosenne rośliny cebulowe.

Uprawa: Stanowisko wybieramy w półcieniu do cienia, niebieski odcień liści najlepiej utrzymuje się z dala od ostrego południowego słońca i na stanowisku o równomiernej wilgotności. Odpowiednia jest gleba próchnicza, żyzna, która pozostaje lekko wilgotna, ale jest przepuszczalna, aby korzenie zimą nie cierpiały z powodu nadmiernego nawodnienia. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5, wapń zazwyczaj nie stanowi problemu. Sadzenie sadzonki funkii odbywa się od marca do października, najlepiej do wcześniej ulepszonej gleby z kompostem, ściółka pomaga utrzymać wilgoć i czyste liście. Dla dorosłej kępy pozostawia się odstęp około 80–100 cm, co odpowiada mniej więcej 1–2 roślinom na m², w nasadzeniach dla szybszego zadarnienia stosuje się gęstszy rozstaw. Wiosną usuwa się resztki zaschniętych liści i pędy kwiatowe po kwitnieniu, cięcie żywego materiału zazwyczaj nie jest konieczne. Nawożenie odbywa się wiosną kompostem lub nawozem dla bylin, nadmierne nawożenie azotem zwiększa miękkość liści. Przy uprawie w pojemnikach odpowiednia jest większa donica z warstwą drenażową i regularnym podlewaniem, zimą w przypadku pojemników sprawdza się ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Mrozoodporność dojrzałych kęp w glebie ogrodowej zazwyczaj wynosi około -30 °C, młode nasadzenia docenią lekki zimowy mulcz. Wśród problemów mogą pojawić się ślimaki i pomrowy wiosną, w przypadku pojemników również chrząszcze, i należy pilnować chorób wirusowych funkii, zwłaszcza przy podziale i wymianie roślin.

Autor: Nikol | Rewizja: 29.1.2026