Funkia 'El Nino' Hosta 'El Nino'

Opis szczegółowy produktu

Funkia 'El Nino'  - pstrolistna odmiana wywodząca się z grupy Hosta 'Halcyon'. Jako hodowcę podaje się holenderskiego szkółkarza Pieta Warmerdama, a rejestracja nastąpiła w 2003 roku, później odmiana została objęta także ochroną prawną hodowcy. W praktyce ogrodniczej przyjęła się dzięki zrównoważonemu pokrojowi i kontrastowym liściom, w USA uznano ją za „Hosta of the Year”. Tworzy bardziej wzniesioną do szeroko łukowatej kępę o wysokości około 45–50 cm i szerokości 75–90 cm, która w dobrych warunkach regularnie się zagęszcza. Liście są sercowate do szeroko jajowatych, sztywne, z 9–11 parami nerwów i delikatnym woskowym nalotem, a ich podstawowa barwa jest niebieskozielona. Brzeg bywa nieregularnie biały, miejscami z jasnozielonymi przejściami, dzięki czemu nawet w cieniu powstaje czytelny rysunek. Typowy liść ma około 18–22 × 14–18 cm i dzięki grubszej blaszce mniej się gniecie po deszczu. W porównaniu z odmianą mateczną 'Halcyon' wnosi jasne obrzeżenie, a niebieskozielony środek liścia pozostaje spokojny i elegancki. W lipcu i sierpniu wyrastają głąbiki o wysokości 50–70 cm z lejkowatymi kwiatami w jasnolawendowym kolorze, zwykle bez wyraźnego zapachu, ale z nektarem dla drobnych zapylaczy. Nadaje się do obsadzania przestrzeni pod drzewami i krzewami, na obrzeża cienistych ścieżek oraz do większych pojemników, gdzie dobrze komponuje się z paprociami, tawułkami i ciemnolistnymi żurawkami. Jako bylina rosnąca pod drzewami niezawodnie maskuje także zasychające liście wiosennych roślin cebulowych.

Uprawa: Stanowisko wybiera się w półcieniu lub cieniu, niebieski odcień liści utrzymuje się najlepiej z dala od ostrego południowego słońca i przy równomiernej wilgotności. Odpowiednia jest gleba próchniczna, żyzna, umiarkowanie wilgotna, ale przepuszczalna, aby korzenie zimą nie cierpiały z powodu nadmiaru wody. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5, wapń zwykle nie przeszkadza. Sadzonki funkii sadzi się od marca do października, najlepiej w glebę wcześniej wzbogaconą kompostem, a ściółka pomaga utrzymać wilgoć i czystość liści. Dla dorosłej kępy zachowuje się rozstawę około 80–100 cm, co odpowiada mniej więcej 1–2 roślinom na m², przy nasadzeniach, które mają szybciej się zwierać, stosuje się gęstszą rozstawę. Wiosną usuwa się resztki zaschniętych liści, a po kwitnieniu przekwitłe głąbiki, cięcie żywych tkanek zwykle nie jest potrzebne. Nawożenie przeprowadza się wiosną kompostem lub nawozem do bylin, nadmiar azotu sprawia, że liście stają się bardziej miękkie. Przy uprawie w pojemniku zaleca się większe naczynie z warstwą drenażową i regularne podlewanie, zimą sprawdza się ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Mrozoodporność dojrzałych kęp w gruncie wynosi zwykle około -30 °C, młode nasadzenia warto zimą lekko wyściółkować. Wiosną mogą pojawić się ślimaki nagie i ślimaki skorupkowe, w pojemnikach także opuchlaki, warto też zwracać uwagę na choroby wirusowe funkii, zwłaszcza przy dzieleniu i wymianie roślin.

Autor: Nikol | Rewizja: 29.1.2026