Funkia 'Fire and Ice' - Hosta 'Fire and Ice' Hosta 'Ogień i lód'

Opis szczegółowy produktu

Bohunka 'Fire and Ice' - oryginalna bylina z kręgu gatunków z Azji Wschodniej, ceniona w ogrodach przede wszystkim za liście. Należy do odmian pstrych wywodzących się z linii 'Patriot' i wyróżnia się czysto jasnym środkiem liścia, który działa jak „światło” w podszyciu. Powstała jako sport (mutacja) uchwycony podczas rozmnażania w kulturach tkankowych i została wpisana do rejestru hostów w 1999 roku, jako twórca podawany jest Hans A. Hansen (USA). Tworzy zwarte, szeroko wypukłe kępy o wysokości około 35–45 cm i szerokości 45–60 cm, które stopniowo się zagęszczają. Liście są sercowate do szerokojajowatych, wyraźnie unerwione, często lekko skręcone i o dobrej substancji, dzięki czemu mniej się gniotą po deszczu. Zwykły rozmiar liścia wynosi około 15–20 × 10–15 cm. Środek liścia jest biały do kremowobiałego, krawędź pozostaje ciemnozielona, miejscami z delikatnymi przejściami, dzięki czemu rysunek jest czytelny nawet w cieniu. W porównaniu do 'Patriot' ma odwrócone ulistnienie, efekt świetlny powstaje więc w środku liścia, a nie na brzegu. W lipcu do sierpnia nad listowiem wyrastają pędy kwiatowe o długości 50–70 cm ze jasno lawendowymi, lejkowatymi kwiatami, zazwyczaj bez wyraźnego zapachu, z nektarem dla drobnych zapylaczy. W kompozycji sprawdza się jako jasny punkt w podszyciu, przy elementach wodnych i na skrajach zacienionych ścieżek, dobrze komponuje się z paprociami, tawułkami i ciemnolistnymi brunnerami, jednocześnie zakrywając zasychanie wiosennych roślin cebulowych.

Uprawa: Stanowisko wybieramy w półcieniu do cienia, niebieskawy odcień liści najlepiej utrzymuje się z dala od ostrego południowego słońca i na stanowisku o równomiernej wilgotności. Odpowiednia jest gleba próchnicza, żyzna, która pozostaje lekko wilgotna, ale jest przepuszczalna, aby korzenie zimą nie cierpiały z powodu nadmiernego nawodnienia. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5, wapń zazwyczaj nie stanowi problemu. Sadzenie sadzonki funkii odbywa się od marca do października, najlepiej do wcześniej ulepszonej gleby z kompostem, ściółka pomaga utrzymać wilgoć i czyste liście. Dla dorosłej kępy pozostawia się odstęp około 80–100 cm, co odpowiada mniej więcej 1–2 roślinom na m², w nasadzeniach dla szybszego zadarnienia stosuje się gęstszy rozstaw. Wiosną usuwa się resztki zaschniętych liści i pędy kwiatowe po kwitnieniu, cięcie żywego materiału zazwyczaj nie jest konieczne. Nawożenie odbywa się wiosną kompostem lub nawozem dla bylin, nadmierne nawożenie azotem zwiększa miękkość liści. Przy uprawie w pojemnikach odpowiednia jest większa donica z warstwą drenażową i regularnym podlewaniem, zimą w przypadku pojemników sprawdza się ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Mrozoodporność dojrzałych kęp w glebie ogrodowej zazwyczaj wynosi około -30 °C, młode nasadzenia docenią lekki zimowy mulcz. Wśród problemów mogą pojawić się ślimaki i pomrowy wiosną, w przypadku pojemników również chrząszcze, i należy pilnować chorób wirusowych funkii, zwłaszcza przy podziale i wymianie roślin.

Autor: Nikol | Rewizja: 29.1.2026