Funkia 'Fire and Ice' Hosta 'Fire and Ice'

Opis szczegółowy produktu

Funkia 'Fire and Ice' - oryginalna bylina z kręgu gatunków Azji Wschodniej, ceniona w ogrodach przede wszystkim za liście. Należy do pstrolistnych odmian wywodzących się z linii 'Patriot' i wyróżnia się czysto jasnym środkiem liścia, który działa jak „światło” w podszycie. Powstała jako sport wychwycony podczas rozmnażania w kulturach tkankowych, a do rejestru funkii wpisano ją w 1999 roku, jako hodowcę podaje się Hansa A. Hansena (USA). Tworzy zwartą, szeroko wysklepioną kępę o wysokości około 35–45 cm i szerokości 45–60 cm, która stopniowo się zagęszcza. Liście są sercowate do szeroko jajowatych, wyraźnie użyłkowane, często lekko skręcone i o dobrej grubości, dzięki czemu po deszczu mniej się gniotą. Typowa wielkość liścia wynosi około 15–20 × 10–15 cm. Środek liścia jest biały do kremowobiałego, brzeg pozostaje ciemnozielony, miejscami z delikatnymi przejściami, dlatego rysunek jest czytelny także w cieniu. W porównaniu z 'Patriot' ma odwrócone przebarwienie, efekt świetlny powstaje więc w środku liścia, a nie na obrzeżu. W lipcu i sierpniu nad liśćmi wyrastają głąbiki wysokości 50–70 cm z jasnolawendowymi, lejkowatymi kwiatami, zwykle bez wyraźnego zapachu, z nektarem dla drobnych owadów zapylających. W kompozycjach sprawdza się jako jasny akcent w podszycie, przy oczkach wodnych i na skrajach cienistych ścieżek, dobrze komponuje się z paprociami, tawułkami i ciemnolistnymi żurawkami, a jednocześnie maskuje zasychanie liści wiosennych roślin cebulowych.

Uprawa:  Stanowisko wybiera się w półcieniu do cienia, kontrastowy rysunek liści utrzymuje się najlepiej z dala od ostrego słońca w południe i przy równomiernej wilgotności. Odpowiednia jest gleba próchniczna, żyzna, umiarkowanie wilgotna, ale przepuszczalna, aby korzenie zimą nie cierpiały z powodu nadmiaru wody. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5, wapń zwykle nie przeszkadza. Sadzonki funkii sadzi się od marca do października, najlepiej w glebę wcześniej wzbogaconą kompostem, a ściółka pomaga zatrzymać wilgoć i utrzymać liście w czystości. Dla dorosłej kępy zostawia się rozstaw około 80–100 cm, co odpowiada mniej więcej 1–2 roślinom na m², przy nasadzeniach mających szybciej się zwierać stosuje się gęstszą rozstawę. Wiosną usuwa się resztki zaschniętych liści, a po kwitnieniu głąbiki kwiatowe, cięcie żywych tkanek zwykle nie jest potrzebne. Nawożenie przeprowadza się wiosną kompostem lub nawozem do bylin, przenawożenie azotem zwiększa miękkość liści. Przy uprawie w pojemniku zaleca się większą donicę z warstwą drenażową i regularne podlewanie, zimą w przypadku pojemników sprawdza się ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Mrozoodporność dojrzałych kęp w gruncie wynosi zwykle około -30 °C, młode nasadzenia warto lekko ściółkować na zimę. Spośród problemów wiosną mogą pojawić się ślimaki nagie i skorupkowe, w pojemnikach także opuchlaki, warto też zwracać uwagę na choroby wirusowe funkii, zwłaszcza przy dzieleniu i wymianie roślin.

Autor: Nikol | Rewizja: 29.1.2026