Funkia 'Golden Tiara' Hosta 'Golden Tiara'

Opis szczegółowy produktu

Funkia 'Golden Tiara' - karłowa, ale zwarta w pokroju funkia. To sprawdzona odmiana o długim sezonie ulistnienia, która w cieniu kreśli delikatną złotą linię i z czasem tworzy zwarty obrzeżek. Rodzaj Hosta pochodzi z Azji Wschodniej, zwłaszcza z Japonii i Korei. 'Golden Tiara' powstała jako mutacja pąkowa (sport) Hosta nakaiana i została zarejestrowana jako odmiana przez Roberta P. Savory'ego w 1977 roku. Roślina jest kłączowa, kępiasta i długowieczna, szybko się zagęszcza i rozrasta w zwartą, szerszą poduchę. Ulistnienie osiąga zwykle 25–35 cm wysokości, a szerokość dojrzałej kępy wynosi 80–100 cm. Liście są szerokojajowate do sercowatych, najczęściej o długości 10–12 cm, o gładszej powierzchni i wyraźniejszych ogonkach. Środek liścia jest średniozielony, a brzeg nieregularnie żółtozielony w odcieniu chartreuse do żółtego, w ciągu lata przechodzi w złoty i może rozjaśnić się do kremowego. Od czerwca do sierpnia ponad liśćmi wyrastają pędy kwiatostanowe o wysokości 60–75 cm z luźnym gronem dzwonkowatych kwiatów o długości 4–6 cm w lawendowofioletowych odcieniach. Kwiaty odwiedzają pszczoły i trzmiele, zapach jest niewyraźny. W kompozycjach sprawdza się jako obwódka rabaty i podsadzenie pod krzewy, dobrze komponuje się z paprociami, żurawkami i ciemnolistnymi funkiami, a liście nadają się także do bukietów.

Uprawa:  Stanowisko wybiera się w półcieniu lub cieniu, ponieważ barwa liści utrzymuje się najlepiej z dala od ostrego południowego słońca i przy równomiernej wilgotności. Odpowiednia jest gleba próchniczna i żyzna, stale lekko wilgotna, ale przepuszczalna, aby korzenie zimą nie cierpiały z powodu nadmiaru wody. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5, wapń zwykle nie przeszkadza. Sadzonki funkii sadzi się od marca do października, najlepiej w glebę wcześniej wzbogaconą kompostem, a ściółka pomaga utrzymać wilgoć i czystość liści. Dla dojrzałej kępy pozostawia się rozstaw około 80–100 cm, co odpowiada mniej więcej 1–2 roślinom na m², a przy nasadzeniach z myślą o szybszym zwarciu stosuje się gęstszą rozstawę. Wiosną usuwa się resztki zaschniętych liści, a pędy kwiatostanowe po przekwitnieniu, cięcie żywych tkanek zwykle nie jest potrzebne. Nawożenie przeprowadza się wiosną kompostem lub nawozem do bylin, ponieważ przenawożenie azotem zwiększa miękkość liści. W uprawie pojemnikowej odpowiedni jest większy pojemnik z warstwą drenażową i regularne podlewanie, a zimą sprawdza się ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Mrozoodporność dojrzałych kęp w gruncie wynosi zwykle około -30 °C, młode nasadzenia docenią lekką zimową ściółkę. Spośród problemów wiosną mogą pojawić się ślimaki nagie i ślimaki skorupkowe, w pojemnikach także opuchlaki, warto też zwracać uwagę na choroby wirusowe funkii, zwłaszcza przy podziale i wymianie roślin.

Autor: Nikol | Rewizja: 29.1.2026