Funkia 'Olive Bailey Langdon' - Hosta 'Olive Bailey Langdon' Funkia 'Olive Bailey Langdon'

Opis szczegółowy produktu

Hosta 'Olive Bailey Langdon' - długowieczna bylina z rodzaju funkii, która naturalnie zamieszkuje wilgotne, żyzne lasy Azji Wschodniej. Ta odmiana została zarejestrowana w USA w 1999 roku przez Russa O’Harrou jako sport funkii Hosta sieboldiana, we wczesnej fazie rozpowszechniana była również pod roboczą nazwą 'Cover Girl'. Tworzy potężną, opadającą, łukowato wygiętą kępę o wysokości około 60–75 cm i szerokości 140–180 cm, u starszych roślin szerokość może być jeszcze większa. Liście mają wyraźną substancję, są głęboko unerwione i silnie pofałdowane, często o wymiarach około 38 × 30 cm, z sercowatą podstawą. Środek blaszki liściowej ma odcień niebieskozielony do morskiego, krawędź jest szeroko żółta, która w ciągu sezonu złoci się i może rozjaśnić do kremowego tonu. W czerwcu do lipca pojawiają się pędy kwiatowe o długości 45–75 cm z czysto białymi, trąbkowato-dzwonkowatymi kwiatami, zazwyczaj bez wyraźnego zapachu, odwiedzane przez pszczoły i trzmiele. Odmiana jest często uważana za mniej podatną na poparzenia liści niż 'Frances Williams', dlatego dobrze sprawdza się również na jaśniejszym skraju podszytu. Znajduje zastosowanie jako soliter na zacienionej rabacie, przy elementach wodnych, a także jako wyrazista masa w kompozycjach leśnych, gdzie komponuje się z paprociami, brunerami, miodunkami, jednobarwnymi funkiami i dzwonkami. Liście mogą być wykorzystane jako zieleń cięta do wiązanek.

Uprawa: Stanowisko wybieramy w półcieniu do cienia, niebieski odcień liści najlepiej utrzymuje się z dala od ostrego południowego słońca i na stanowisku o równomiernej wilgotności. Odpowiednia jest gleba próchnicza, żyzna, która pozostaje lekko wilgotna, ale jest przepuszczalna, aby korzenie zimą nie cierpiały z powodu nadmiernego nawodnienia. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5, wapń zazwyczaj nie stanowi problemu. Sadzenie sadzonki funkii odbywa się od marca do października, najlepiej do wcześniej ulepszonej gleby z kompostem, ściółka pomaga utrzymać wilgoć i czyste liście. Dla dorosłej kępy pozostawia się odstęp około 80–100 cm, co odpowiada mniej więcej 1–2 roślinom na m², w nasadzeniach dla szybszego zadarnienia stosuje się gęstszy rozstaw. Wiosną usuwa się resztki zaschniętych liści i pędy kwiatowe po kwitnieniu, cięcie żywego materiału zazwyczaj nie jest konieczne. Nawożenie odbywa się wiosną kompostem lub nawozem dla bylin, nadmierne nawożenie azotem zwiększa miękkość liści. Przy uprawie w pojemnikach odpowiednia jest większa donica z warstwą drenażową i regularnym podlewaniem, zimą w przypadku pojemników sprawdza się ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Mrozoodporność dojrzałych kęp w glebie ogrodowej zazwyczaj wynosi około -30 °C, młode nasadzenia docenią lekki zimowy mulcz. Wśród problemów mogą pojawić się ślimaki i pomrowy wiosną, w przypadku pojemników również chrząszcze, i należy pilnować chorób wirusowych funkii, zwłaszcza przy podziale i wymianie roślin.

Autor: Nikol | Rewizja: 29.1.2026