Funkia 'Olive Bailey Langdon' Hosta 'Olive Bailey Langdon'

Opis szczegółowy produktu

Funkia 'Olive Bailey Langdon' - długowieczna bylina z rodzaju funkia, który naturalnie zasiedla wilgotne, próchniczne lasy wschodniej Azji. Odmianę zarejestrował w USA w 1999 roku Russ O’Harra jako sport funkii Hosta sieboldiana, we wczesnej fazie rozpowszechniano ją także pod roboczą nazwą 'Cover Girl'. Tworzy okazałą, sklepioną kępę zrzucającą liście na zimę, o wysokości około 60–75 cm i szerokości 140–180 cm, u starszych roślin szerokość może być jeszcze większa. Liście są grube, głęboko unerwione i mocno pomarszczone, często o wymiarach około 38 × 30 cm, z sercowatą nasadą. Środek blaszki ma barwę niebieskozieloną do morskozielonej, brzeg jest szeroki, żółty, w ciągu sezonu złocieje i może rozjaśniać się do kremowego odcienia. W czerwcu i lipcu pojawiają się pędy kwiatostanowe o wysokości 45–75 cm z czysto białymi, rurkowato-dzwonkowatymi kwiatami, zwykle bez wyraźnego zapachu, odwiedzanymi przez pszczoły i trzmiele. Odmianę często określa się jako mniej podatną na oparzenia liści niż 'Frances Williams', dlatego dobrze sprawdza się także na jaśniejszym skraju podszytu. Znajduje zastosowanie jako soliter na zacienionej rabacie, przy oczkach wodnych oraz jako wyrazista bryła w kompozycjach leśnych, gdzie dobrze komponuje się z paprociami, brunnerami, miodunkami, funkiami jednobarwnymi i żurawkami. Liście można wykorzystać jako zieleń ciętą do bukietów.

Uprawa: Stanowisko wybiera się w półcieniu do cienia – niebieski odcień liści utrzymuje się najlepiej z dala od ostrego słońca południowego i przy równomiernej wilgotności. Odpowiednia jest próchniczna, żyzna gleba, która pozostaje lekko wilgotna, ale jest przepuszczalna, aby korzenie nie cierpiały zimą z powodu nadmiaru wody. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5, wapń zwykle nie przeszkadza. Sadzonki funkii sadzi się od marca do października, najlepiej w glebę uprzednio wzbogaconą kompostem, ściółka pomaga utrzymać wilgoć i czystość liści. Dla dojrzałej kępy zachowuje się rozstaw około 80–100 cm, co odpowiada mniej więcej 1–2 roślinom na m², przy nasadzeniach dla szybszego zwarcia stosuje się gęstszą rozstawę. Wiosną usuwa się resztki zaschniętych liści, a po przekwitnieniu pędy kwiatostanowe, cięcie żywych tkanek zwykle nie jest potrzebne. Nawożenie przeprowadza się wiosną kompostem lub nawozem do bylin, przenawożenie azotem zwiększa miękkość liści. Przy uprawie w pojemniku zaleca się większe naczynie z warstwą drenażową i regularne podlewanie, zimą w pojemnikach sprawdza się ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Mrozoodporność dojrzałych kęp w gruncie wynosi zwykle około -30 °C, młode nasadzenia docenią lekką ściółkę na zimę. Spośród problemów wiosną mogą pojawić się ślimaki nagie i ślimaki skorupowe, w pojemnikach także opuchlaki, warto też zwracać uwagę na choroby wirusowe funkii, zwłaszcza przy dzieleniu i wymianie roślin.

Autor: Nikol | Rewizja: 29.1.2026