Funkia 'Party Popper' Hosta 'Party Popper'

Opis szczegółowy produktu

Funkia 'Party Popper' - zwarta, kępiasta bylina z rodzaju Hosta, wyhodowana w Holandii jako mutacja pąkowa (sport) funkii 'Catherine'. Odmianę zarejestrował hodowca Gerard Heemskerk w 2011 roku, a w katalogach produkcyjnych pojawia się od połowy lat 2010. Roślina wiosną wyrasta z kłącza i w ciągu sezonu tworzy gęstą, regularną kępę. Liście są owalne do sercowatych, długie na około 12 cm i szerokie na około 7 cm, sztywne i o mocnej strukturze. Powierzchnia jest matowa, z woskowym nalotem, który podkreśla niebieskozielony brzeg. Środek liścia jest wąski, wiosną jasnożółty do żółtozielonego, a z czasem jasnokremowy, miejscami nawet białawy, dzięki czemu roślina sprawia wrażenie delikatnie „rozświetlonej” nawet w głębszym cieniu. Pod koniec lipca i w sierpniu na wyższych głąbikach wyrastają lawendowe, rurkowate, lekko zwisające kwiaty, zwykle bez wyraźnego zapachu i z minimalnym zawiązywaniem nasion. Po przekwitnięciu główną ozdobą pozostaje liść, który utrzymuje kontrast aż do jesieni, kiedy część nadziemna zamiera. Dzięki sztywnej fakturze ulistnienia odmiana uchodzi za odporniejszą na żerowanie ślimaków. Sprawdza się na obrzeżach cienistych rabat, jako podsadzenie krzewów i drzew oraz w pojemnikach, gdzie wyróżnia się kontrast przebarwień.

Uprawa:  Stanowisko wybiera się w półcieniu do cienia, niebieski odcień liści utrzymuje się najlepiej z dala od ostrego południowego słońca i przy równomiernej wilgotności. Odpowiednia jest gleba próchniczna, żyzna, stale lekko wilgotna, ale przepuszczalna, aby korzenie zimą nie cierpiały z powodu nadmiaru wody. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5, wapń zwykle nie przeszkadza. Sadzonki funkii sadzi się od marca do października, najlepiej w glebę wcześniej wzbogaconą kompostem, ściółka pomaga utrzymać wilgoć i czystość liści. Dla dorosłej kępy zachowuje się odstęp około 80–100 cm, co odpowiada mniej więcej 1–2 roślinom na m², przy nasadzeniach dla szybszego zwarcia stosuje się gęstszą rozstawę. Wiosną usuwa się resztki zaschniętych liści, a po przekwitnięciu głąbiki kwiatowe, cięcie w żywą tkankę zwykle nie jest potrzebne. Nawożenie wykonuje się wiosną kompostem lub nawozem do bylin, nadmiar azotu zwiększa miękkość liści. Przy uprawie w pojemniku zaleca się większe naczynie z warstwą drenażową i regularne podlewanie, zimą w pojemnikach sprawdza się ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Mrozoodporność dojrzałych kęp w gruncie wynosi zwykle około -30 °C, młode nasadzenia docenią lekką zimową ściółkę. Z problemów mogą pojawić się wiosną ślimaki nagie i skorupkowe, w pojemnikach także opuchlaki, warto też zwracać uwagę na choroby wirusowe funkii, zwłaszcza przy podziale i wymianie roślin.

 Autor: Nikol | Rewizja: 21.12.2025