Funkia 'Sagae' Hosta 'Sagae'

Opis szczegółowy produktu

Funkia 'Sagae' - pięknie wybarwiona odmiana, której nie powinno zabraknąć w żadnym ogrodzie. Hosta 'Sagae' była przez długi czas uprawiana w Japonii, a do Europy i Ameryki Północnej trafiła jako wyjątkowo okazała forma, dawniej podawana pod nazwą Hosta fluctuans 'Variegated'. Amerykańskie Towarzystwo Funkii zarejestrowało ją w 1987 roku, a w praktyce katalogowej jako jej odkrywcę często wymienia się K. Watanabe. Tworzy dużą, przypominającą wazę kępę o wysokości około 60–70 cm i szerokości 100–150 cm. Liście są owalne do szeroko jajowatych, falowane, z oszronionym niebieskozielonym środkiem i szerokim kremowym obrzeżem, które latem jaśnieje. Od lipca do sierpnia wyrastają pędy kwiatostanowe o wysokości zwykle 110–140 cm z gronami lejkowatych kwiatów w odcieniu jasnej lawendy, bez wyraźnego zapachu. Odmiana otrzymała tytuł „Funkia roku” 2000, a w kompozycjach pełni rolę spokojnej dominanty w towarzystwie paproci, tawułek, rodgersji, zielonolistnych odmian funkii oraz wiosennych roślin cebulowych, których zasychające liście zostają przez nią zakryte. Roślina nie ma kolców, a jej kwiaty dostarczają nektaru i pyłku.

Uprawa: Stanowisko wybiera się w półcieniu lub cieniu, ponieważ niebieski odcień liści utrzymuje się najlepiej z dala od ostrego południowego słońca i przy równomiernej wilgotności. Odpowiednia jest gleba próchniczna, żyzna, stale lekko wilgotna, ale przepuszczalna, aby korzenie zimą nie cierpiały z powodu nadmiaru wody. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5, wapń zwykle nie przeszkadza. Sadzonki funkii sadzi się od marca do października, najlepiej w glebę wcześniej wzbogaconą kompostem, a ściółka pomaga utrzymać wilgoć i czystość liści. Dla dorosłej kępy zachowuje się rozstawę około 80–100 cm, co odpowiada mniej więcej 1–2 roślinom na m², a przy nasadzeniach, które mają szybciej się zwierać, stosuje się gęstszą rozstawę. Wiosną usuwa się resztki zaschniętych liści, a pędy kwiatostanowe po przekwitnieniu, cięcie żywej tkanki zwykle nie jest potrzebne. Nawożenie przeprowadza się wiosną kompostem lub nawozem do bylin, ponieważ przenawożenie azotem sprawia, że liście stają się bardziej miękkie. W uprawie pojemnikowej zaleca się większy pojemnik z warstwą drenażową i regularne podlewanie, a zimą sprawdza się ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Mrozoodporność dojrzałych kęp w gruncie wynosi zwykle około -30 °C, młode nasadzenia docenią lekką zimową ściółkę. Spośród problemów wiosną mogą pojawić się ślimaki nagie i ślimaki skorupkowe, w pojemnikach także opuchlaki, warto też zwracać uwagę na choroby wirusowe funkii, zwłaszcza przy dzieleniu i wymianie roślin.

Autor: Nikol | Rewizja: 30.1.2026