Funkia 'Shadowland® Wheee' Hosta 'Shadowland® Wheee'

Opis szczegółowy produktu

Funkia 'Shadowland® Wheee' - odmiana powstała jako spontaniczna mutacja o niejasnym pochodzeniu, znaleziona w 2004 roku w USA przez szkółkarza Williama J. Meyera. Do sprzedaży wprowadziła ją szkółka Walters Gardens z Zeeland w stanie Michigan w ramach kolekcji SHADOWLAND®, a roślina jest chroniona patentem PP23,565. Tworzy średniej wielkości, gęstą kępę o wysokości około 30–45 cm i szerokości 70–90 cm. Liście są wąskojajowate do szerokoowalnych, z wyraźnie podwiniętym i falistym brzegiem, który ciągnie się od wierzchołka liścia aż do nasady ogonka. Środek blaszki jest soczyście zielony, brzeg podczas wiosennego wzrostu kremowożółty, a w ciągu lata jaśnieje do kremowego. Powierzchnia liści jest bardziej błyszcząca, liście są grube i w praktyce zwykle wykazują większą odporność na żerowanie ślimaków. W lipcu i sierpniu wyrastają pędy kwiatostanowe o wysokości około 60 cm z lejkowatymi kwiatami w jasnolawendowym kolorze, osadzonymi na ciemniejszych pędach, zazwyczaj bez wyraźnego zapachu. Kwiaty dostarczają nektaru i pyłku. W kompozycjach sprawdza się jako wyrazisty akcent liściowy obok paproci, tawułek, żurawek, zielonolistnych odmian funkii oraz wiosennych roślin cebulowych, których zasychające liście zostają przez nią zasłonięte. Roślina nie ma kolców.

Uprawa: Stanowisko wybiera się w półcieniu lub cieniu. Wybarwienie liści utrzymuje się najlepiej z dala od ostrego południowego słońca i przy równomiernej wilgotności podłoża. Odpowiednia jest gleba próchniczna, żyzna, umiarkowanie wilgotna, ale przepuszczalna, aby korzenie zimą nie cierpiały z powodu nadmiaru wody. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5, wapń zazwyczaj nie przeszkadza. Sadzonki funkii sadzi się od marca do października, najlepiej w glebę wcześniej wzbogaconą kompostem, a ściółka pomaga utrzymać wilgoć i czyste liście. Dla dorosłej kępy zachowuje się rozstawę około 80–100 cm, co odpowiada mniej więcej 1–2 roślinom na m², a przy nasadzeniach, które mają szybciej się zwierać, stosuje się gęstszą rozstawę. Wiosną usuwa się resztki zaschniętych liści, a pędy kwiatostanowe po przekwitnieniu. Cięcie do żywej tkanki zwykle nie jest potrzebne. Nawożenie przeprowadza się wiosną kompostem lub nawozem do bylin, a przenawożenie azotem sprawia, że liście stają się bardziej miękkie. Przy uprawie w pojemniku zaleca się większe naczynie z warstwą drenażową i regularne podlewanie, a zimą sprawdza się ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Mrozoodporność dojrzałych kęp posadzonych w gruncie wynosi zwykle około -30 °C, młode nasadzenia warto okryć lekką zimową ściółką. Spośród problemów wiosną mogą pojawić się ślimaki nagie i ślimaki skorupkowe, w pojemnikach także opuchlaki, a ponadto należy zwracać uwagę na choroby wirusowe funkii, zwłaszcza przy podziale i wymianie roślin.

Autor: Nikol | Rewizja: 30.1.2026