Funkia 'Silly String' PBR Hosta 'Silly String' PBR

Opis szczegółowy produktu

Funkia 'Silly String' PBR - bylina z rodzaju pochodzącego z Azji Wschodniej, która na zimę zamiera. Odmianę wyhodowano w USA, w szkółce Walters Gardens w Zeeland w stanie Michigan. Jej autorem jest hodowca Hans A. Hansen. Powstała w 2013 roku w wyniku celowego krzyżowania. Rośliną mateczną była funkia 'Curly Fries', a pyłek pochodził z wewnętrznej, niewprowadzonej do obrotu krzyżówki. W ofertach międzynarodowych występuje jako odmiana chroniona: w Europie objęta prawem hodowcy PBR, a w USA patentem PP32127. Roślina wiosną wybija z kłącza i tworzy niewielką, regularnie kopulastą kępę. W wieku dojrzałym osiąga około 35–40 cm wysokości i 60–80 cm szerokości. Główną ozdobą są długie, wąskie liście o lancetowatym kształcie, z wyraźnie falistym brzegiem i woskowym nalotem. Wiosną liście są intensywnie niebieskie, w ciągu lata ich barwa przechodzi w niebieskozieloną. Dzięki temu wnoszą do kompozycji chłodny ton i delikatną, „ruchliwą” fakturę, czytelną nawet w głębszym cieniu. W lipcu i sierpniu ponad liśćmi wyrastają niemal wzniesione głąbiki kwiatowe o wysokości 45–70 cm. Lejkowate, jasnofioletowe kwiaty są zwykle bez wyraźnego zapachu i chętnie odwiedzają je owady. Liście dobrze przykrywają też zasychające rośliny cebulowe. Dzięki wąskim liściom odmiana dobrze komponuje się z paprociami, tawułkami, żurawkami i ciemiernikami. W pojemnikach podkreśla kontrast z szerszymi liśćmi innych funkii. Wszystkie części funkii po zjedzeniu mogą wywołać u zwierząt domowych dolegliwości trawienne.

Uprawa:  Stanowisko wybiera się w półcieniu lub cieniu. Niebieski odcień liści utrzymuje się najlepiej z dala od ostrego słońca w południe i przy równomiernej wilgotności. Odpowiednia jest gleba próchniczna i żyzna, stale lekko wilgotna, ale przepuszczalna, aby korzenie zimą nie cierpiały z powodu nadmiaru wody. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5, wapń zwykle nie przeszkadza. Sadzonki funkii sadzi się od marca do października, najlepiej w glebę wcześniej wzbogaconą kompostem. Ściółka pomaga utrzymać wilgoć i czystość liści. Dla dojrzałej kępy pozostawia się rozstawę około 80–100 cm, co odpowiada mniej więcej 1–2 roślinom na m². Przy nasadzeniach, które mają szybciej się zwierać, stosuje się gęstszą rozstawę. Wiosną usuwa się resztki zaschniętych liści, a po przekwitnięciu także głąbiki kwiatowe. Cięcie żywych tkanek zwykle nie jest potrzebne. Nawożenie przeprowadza się wiosną kompostem lub nawozem do bylin. Nadmiar azotu sprawia, że liście stają się bardziej miękkie. Do uprawy w pojemniku nadaje się większa donica z warstwą drenażową, wymagająca regularnego podlewania. Zimą sprawdza się zabezpieczenie bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Mrozoodporność dojrzałych kęp w gruncie wynosi zwykle około -30 °C, a młode nasadzenia warto lekko ściółkować na zimę. Spośród problemów wiosną mogą pojawić się ślimaki nagie i ślimaki skorupkowe, a w pojemnikach także opuchlaki. Należy też zwracać uwagę na choroby wirusowe funkii, zwłaszcza przy podziale i wymianie roślin.

 Autor: Nikol | Rewizja: 21.12.2025