Funkia 'Tokudama Flavocircinalis' - Hosta 'Tokudama Flavocircinalis' Hosta 'Tokudama Flavocircinalis'

Opis szczegółowy produktu

Funkia 'Tokudama Flavocircinalis' - atrakcyjna odmiana, która prezentuje pomarszczonymi, lekko pucharowatymi liśćmi z niebieskozielonym środkiem i nieregularnym żółtym do zielonkawego brzegu. Należy do grupy tokudama, która jest ceniona za niski, szeroko rozłożony pokrój i bardzo silną teksturę liści. Jest to starsza japońska odmiana, wspomniana w literaturze fachowej już w pierwszej połowie XX wieku, a później ustabilizowana jako odmiana ogrodowa. Wzrost jest zazwyczaj powolniejszy, ale kępa jest długowieczna i z wiekiem zyskuje na rysunku i objętości. Liście są owalne do sercowatych, wyraźnie pomarszczone, miejscami lekko miseczkowate, zazwyczaj o długości 18–25 cm, z chłodnym niebieskozielonym środkiem i nieregularnym kremowożółtym brzegiem, który latem często przechodzi w żółtozielone tony. Odmiana jest często porównywana do mniejszej wersji hosty 'Frances Williams'. Od lipca do sierpnia nad liśćmi wyrastają łodygi o długości około 45–75 cm z dzwonkowatymi kwiatami w kolorze białym z delikatnym fioletowym odcieniem. Kwiaty odwiedzają pszczoły i trzmiele, podczas gdy liście tworzą tło dla paproci, tawułek, bruner, miodunków i funkii. Dobrze komponuje się również z wiosennymi roślinami cebulowymi, które wypełnią przestrzeń przed późnym wypuszczaniem pędów funkii w maju. Po spożyciu roślina może być drażniąca dla psów i kotów, dlatego powinna być umieszczona poza zasięgiem zwierząt.

Uprawa: Stanowisko wybieramy w półcieniu do cienia, niebieski odcień liści najlepiej utrzymuje się z dala od ostrego południowego słońca i na stanowisku o równomiernej wilgotności. Odpowiednia jest gleba próchnicza, żyzna, która pozostaje lekko wilgotna, ale jest przepuszczalna, aby korzenie zimą nie cierpiały z powodu nadmiernego nawodnienia. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5, wapń zazwyczaj nie stanowi problemu. Sadzenie sadzonki funkii odbywa się od marca do października, najlepiej do wcześniej ulepszonej gleby z kompostem, ściółka pomaga utrzymać wilgoć i czyste liście. Dla dorosłej kępy pozostawia się odstęp około 80–100 cm, co odpowiada mniej więcej 1–2 roślinom na m², w nasadzeniach dla szybszego zadarnienia stosuje się gęstszy rozstaw. Wiosną usuwa się resztki zaschniętych liści i pędy kwiatowe po kwitnieniu, cięcie żywego materiału zazwyczaj nie jest konieczne. Nawożenie odbywa się wiosną kompostem lub nawozem dla bylin, nadmierne nawożenie azotem zwiększa miękkość liści. Przy uprawie w pojemnikach odpowiednia jest większa donica z warstwą drenażową i regularnym podlewaniem, zimą w przypadku pojemników sprawdza się ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Mrozoodporność dojrzałych kęp w glebie ogrodowej zazwyczaj wynosi około -30 °C, młode nasadzenia docenią lekki zimowy mulcz. Wśród problemów mogą pojawić się ślimaki i pomrowy wiosną, w przypadku pojemników również chrząszcze, i należy pilnować chorób wirusowych funkii, zwłaszcza przy podziale i wymianie roślin.

Autor: Nikol | Rewizja: 30.1.2026