Funkia 'Tokudama Flavocircinalis' Hosta 'Tokudama Flavocircinalis'

Opis szczegółowy produktu

Funkia 'Tokudama Flavocircinalis' - atrakcyjna odmiana o pomarszczonych, lekko kielichowatych liściach z niebieskozielonym środkiem i nieregularnym, żółtym do zielonkawego obrzeżeniem. Należy do grupy Tokudama, cenionej za niski, szeroko rozłożysty pokrój i bardzo grubą fakturę liści. Jest to starsza japońska odmiana, opisywana w literaturze fachowej już w pierwszej połowie XX wieku, a później utrwalona jako odmiana ogrodowa. Rośnie wolniej, ale kępa jest długowieczna i z wiekiem zyskuje na rysunku i objętości. Liście są owalne do sercowatych, wyraźnie pomarszczone i miejscami lekko miseczkowate, zwykle o długości 18–25 cm, z chłodno niebieskozielonym środkiem i nieregularnym, kremowożółtym obrzeżeniem, które latem często przechodzi w żółtozielone tony. Odmianę często porównuje się do mniejszej wersji funkii 'Frances Williams'. Od lipca do sierpnia ponad liśćmi wyrastają pędy kwiatostanowe o wysokości około 45–75 cm z dzwonkowatymi, białymi kwiatami o delikatnym fioletowym nalocie. Kwiaty odwiedzają pszczoły i trzmiele, a liście tworzą tło dla paproci, tawułek, brunner, miodunek i żurawek. Dobrze prezentuje się także z wiosennymi roślinami cebulowymi, które wypełniają przestrzeń przed późnym wybijaniem funkii w maju. Po spożyciu roślina może działać drażniąco na psy i koty, dlatego warto sadzić ją poza zasięgiem podgryzania.

Uprawa:  Stanowisko powinno być półcieniste do cienistego. Niebieski odcień liści utrzymuje się najlepiej z dala od ostrego słońca w południe i przy równomiernej wilgotności podłoża. Odpowiednia jest gleba próchniczna, żyzna, stale lekko wilgotna, ale przepuszczalna, aby korzenie zimą nie cierpiały z powodu nadmiaru wody. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5, wapń zwykle nie przeszkadza. Sadzonki funkii sadzi się od marca do października, najlepiej w glebę wcześniej wzbogaconą kompostem, a ściółka pomaga utrzymać wilgoć i czystość liści. Dla dorosłej kępy zachowuje się rozstaw około 80–100 cm, co odpowiada mniej więcej 1–2 roślinom na m², a przy nasadzeniach, które mają szybciej się zwrzeć, stosuje się gęstszą rozstawę. Wiosną usuwa się resztki zaschniętych liści, a po przekwitnięciu pędy kwiatostanowe, cięcie żywych tkanek zwykle nie jest potrzebne. Nawożenie przeprowadza się wiosną kompostem lub nawozem do bylin, nadmiar azotu sprawia, że liście stają się bardziej miękkie. W uprawie pojemnikowej zaleca się większy pojemnik z warstwą drenażową i regularne podlewanie, a zimą sprawdza się ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Mrozoodporność dojrzałych kęp w gruncie wynosi zwykle około -30 °C, młode nasadzenia warto lekko zaściółkować na zimę. Spośród problemów wiosną mogą pojawić się ślimaki nagie i skorupowe, w pojemnikach także opuchlaki, warto też zwracać uwagę na choroby wirusowe funkii, zwłaszcza przy podziale i wymianie roślin.

Autor: Nikol | Rewizja: 30.1.2026