Funkia 'Torchlight' - Hosta 'Torchlight' Hosta 'Torchlight'

Opis szczegółowy produktu

Host 'Torchlight' - piękna, cętkowana odmiana średniej wielkości, ceniona za długotrwały, ładny wygląd liści przez cały sezon. W 1990 roku została zarejestrowana przez hodowców Williama i Eleanor Lachman jako krzyżówka z udziałem odmiany 'Halcyon'. Tworzy gęste, lekko wzniesione kępy z liśćmi jajowatymi do szerokosercowatych, zazwyczaj o długości 18–25 cm. Blaszka liściowa jest intensywnie zielona do ciemnozielonej z nieregularnie szerokim kremowobiałym marginesem, który może być delikatnie prążkowany w kierunku środka na części liścia. Ogonki liściowe i łodygi kwiatowe mają efektowne, winnoczerwone zabarwienie, dzięki czemu roślina wygląda plastycznie nawet w głębszym cieniu. Od lipca do sierpnia nad liśćmi pojawiają się łodygi o długości 60–90 cm z gronami zwisających, dzwonkowatych kwiatów w kolorze lawendowofioletowym. Kwiaty odwiedzają pszczoły i trzmiele, łodygi nadają się również do cięcia. Odmiana nadaje się do nasadzeń pod drzewami i krzewami, w pobliżu elementów wodnych oraz do kompozycji z paprociami, tawułkami, brunerami, miodunkami i innymi roślinami, gdzie podkreśla kontrast jasnego marginesu. W literaturze podkreśla się dobrą trwałość liści do jesieni, dzięki czemu margines pozostaje widoczny również w drugiej połowie lata. Na wiosnę późno wypuszcza pędy, dlatego dobrze komponuje się z wiosennymi roślinami cebulowymi, które wypełnią przestrzeń przed pełnym rozwojem liści.

Uprawa: Stanowisko wybieramy w półcieniu do cienia, niebieski odcień liści najlepiej utrzymuje się z dala od ostrego południowego słońca i na stanowisku o równomiernej wilgotności. Odpowiednia jest gleba próchnicza, żyzna, która pozostaje lekko wilgotna, ale jest przepuszczalna, aby korzenie zimą nie cierpiały z powodu nadmiernego nawodnienia. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5, wapń zazwyczaj nie stanowi problemu. Sadzenie sadzonki funkii odbywa się od marca do października, najlepiej do wcześniej ulepszonej gleby z kompostem, ściółka pomaga utrzymać wilgoć i czyste liście. Dla dorosłej kępy pozostawia się odstęp około 80–100 cm, co odpowiada mniej więcej 1–2 roślinom na m², w nasadzeniach dla szybszego zadarnienia stosuje się gęstszy rozstaw. Wiosną usuwa się resztki zaschniętych liści i pędy kwiatowe po kwitnieniu, cięcie żywego materiału zazwyczaj nie jest konieczne. Nawożenie odbywa się wiosną kompostem lub nawozem dla bylin, nadmierne nawożenie azotem zwiększa miękkość liści. Przy uprawie w pojemnikach odpowiednia jest większa donica z warstwą drenażową i regularnym podlewaniem, zimą w przypadku pojemników sprawdza się ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Mrozoodporność dojrzałych kęp w glebie ogrodowej zazwyczaj wynosi około -30 °C, młode nasadzenia docenią lekki zimowy mulcz. Wśród problemów mogą pojawić się ślimaki i pomrowy wiosną, w przypadku pojemników również chrząszcze, i należy pilnować chorób wirusowych funkii, zwłaszcza przy podziale i wymianie roślin.

Autor: Nikol | Rewizja: 30.1.2026