Funkia 'Torchlight' Hosta 'Torchlight'

Opis szczegółowy produktu

Funkia 'Torchlight' - piękna pstrolistna odmiana średniej wysokości, ceniona za długo utrzymujący się, dekoracyjny wygląd liści przez cały sezon. W 1990 roku zarejestrowali ją hodowcy William i Eleanor Lachmanowie jako mieszańca z udziałem odmiany 'Halcyon'. Tworzy gęstą, lekko wzniesioną kępę z liśćmi jajowatymi do szeroko sercowatych, zwykle o długości 18–25 cm. Blaszka liściowa jest intensywnie zielona do ciemnozielonej, z nieregularnie szerokim, kremowobiałym obrzeżeniem, które na części liści może być delikatnie smugowane ku środkowi. Ogonki liściowe i pędy kwiatostanowe mają często wyraźne, winnoczerwone zabarwienie, dzięki czemu roślina wygląda plastycznie nawet w głębszym cieniu. W lipcu i sierpniu nad liśćmi pojawiają się pędy o wysokości 60–90 cm z gronami zwisających, dzwonkowatych kwiatów w kolorze lawendowofioletowym. Kwiaty odwiedzają pszczoły i trzmiele, a pędy sprawdzają się także jako kwiat cięty. Odmiana nadaje się do nasadzeń pod drzewami i krzewami, w pobliże oczek wodnych oraz do kompozycji z paprociami, tawułkami, brunnerami, miodunkami i bergeniami, gdzie wyróżnia się kontrast jasnego obrzeżenia. W literaturze podkreśla się dobrą trwałość ulistnienia do jesieni, dzięki czemu obrzeżenie pozostaje wyraźne także w drugiej połowie lata. Wiosną rusza później, dlatego dobrze łączy się z wiosennymi roślinami cebulowymi, które wypełniają przestrzeń przed pełnym rozwojem liści.

Uprawa: Stanowisko wybiera się w półcieniu do cienia, barwa liści utrzymuje się najlepiej z dala od ostrego słońca w południe i przy równomiernej wilgotności. Odpowiednia jest gleba próchniczna, żyzna, stale lekko wilgotna, ale przepuszczalna, aby korzenie zimą nie cierpiały z powodu nadmiaru wody. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5, wapń zazwyczaj nie przeszkadza. Sadzonki funkii sadzi się od marca do października, najlepiej w glebę wcześniej wzbogaconą kompostem, a ściółka pomaga utrzymać wilgoć i czystość liści. Dla dorosłej kępy zostawia się rozstaw około 80–100 cm, co odpowiada mniej więcej 1–2 roślinom na m², przy nasadzeniach dla szybszego zwarcia stosuje się gęstszą rozstawę. Wiosną usuwa się resztki zaschniętych liści, a po przekwitnieniu pędy kwiatostanowe, cięcie żywej tkanki zwykle nie jest potrzebne. Nawożenie przeprowadza się wiosną kompostem lub nawozem do bylin, nadmiar azotu sprawia, że liście stają się bardziej miękkie. Przy uprawie w pojemniku wskazane jest większe naczynie z warstwą drenażową i regularne podlewanie, zimą sprawdza się ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Mrozoodporność dojrzałych kęp w gruncie wynosi zwykle około -30 °C, młode nasadzenia dobrze reagują na lekką zimową ściółkę. Spośród problemów wiosną mogą pojawić się ślimaki nagie i ślimaki skorupkowe, w pojemnikach także opuchlaki, warto też zwracać uwagę na choroby wirusowe funkii, zwłaszcza przy dzieleniu i wymianie roślin.

Autor: Nikol | Rewizja: 30.1.2026