Funkia babkolistna 'Grandiflora' - Hosta plantaginea 'Grandiflora' Hosta plantaginea 'Grandiflora'

Opis szczegółowy produktu

Hosta lancifolia 'Grandiflora' - klasyczna, późno kwitnąca funkia pochodząca z południowo-wschodnich Chin, w naturze rosnąca w podszycie i na skrajach górskich lasów. Należy do nielicznych funkii, które pachną, a właśnie zapach odróżnia ją od zwykłych, fioletowo kwitnących odmian. Tworzy szeroką, łukowatą kępę z błyszczącymi, jasnozielonymi, sercowatymi do jajowatych liśćmi o wyraźnym unerwieniu, zazwyczaj o długości 20–30 cm. Kępa liściowa osiąga około 40–50 cm, szerokość dorosłej kępy w ogrodzie wynosi w przybliżeniu 70–100 cm, w zależności od wilgotności i składników odżywczych. Od lipca do września wyrastają mocne pędy o długości 60–90 cm z gronami dużych, trąbkowatych, czysto białych kwiatów, często o długości 10–13 cm. Kwiaty otwierają się od popołudnia do wieczora i w ciepłą pogodę słodko pachną, dlatego roślina sprawdza się w miejscach wypoczynku, przy wejściu do domu lub przy zbiornikach wodnych, gdzie zapach utrzymuje się dłużej. W wazonie pojedyncze pędy wytrzymują kilka dni. W kompozycji dobrze komponuje się z paprociami, tawułkami, wiosennymi roślinami cebulowymi oraz delikatnymi trawami, gdzie liście tworzą spokojną, gładką powierzchnię, a kwiaty dodają świetlistego akcentu.

Uprawa: Stanowisko wybieramy w półcieniu do cienia, niebieski odcień liści najlepiej utrzymuje się z dala od ostrego południowego słońca i na stanowisku o równomiernej wilgotności. Odpowiednia jest gleba próchnicza, żyzna, która pozostaje lekko wilgotna, ale jest przepuszczalna, aby korzenie zimą nie cierpiały z powodu nadmiernego nawodnienia. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5, wapń zazwyczaj nie stanowi problemu. Sadzenie sadzonki funkii odbywa się od marca do października, najlepiej do wcześniej ulepszonej gleby z kompostem, ściółka pomaga utrzymać wilgoć i czyste liście. Dla dorosłej kępy pozostawia się odstęp około 80–100 cm, co odpowiada mniej więcej 1–2 roślinom na m², w nasadzeniach dla szybszego zadarnienia stosuje się gęstszy rozstaw. Wiosną usuwa się resztki zaschniętych liści i pędy kwiatowe po kwitnieniu, cięcie żywego materiału zazwyczaj nie jest konieczne. Nawożenie odbywa się wiosną kompostem lub nawozem dla bylin, nadmierne nawożenie azotem zwiększa miękkość liści. Przy uprawie w pojemnikach odpowiednia jest większa donica z warstwą drenażową i regularnym podlewaniem, zimą w przypadku pojemników sprawdza się ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Mrozoodporność dojrzałych kęp w glebie ogrodowej zazwyczaj wynosi około -30 °C, młode nasadzenia docenią lekki zimowy mulcz. Wśród problemów mogą pojawić się ślimaki i pomrowy wiosną, w przypadku pojemników również chrząszcze, i należy pilnować chorób wirusowych funkii, zwłaszcza przy podziale i wymianie roślin.

Autor: Nikol | Rewizja: 30.1.2026