Funkia babkolistna 'Grandiflora' Hosta plantaginea 'Grandiflora'

Opis szczegółowy produktu

Funkia babkolistna 'Grandiflora' - klasyczna, późno kwitnąca funkia pochodząca z południowo-wschodnich Chin, w naturze rosnąca w podszycie i na skrajach lasów górskich. Należy do nielicznych funkii, które pachną, i właśnie zapach odróżnia ją od popularnych odmian o fioletowych kwiatach. Tworzy szeroką, łukowato wysklepioną kępę z lśniącymi, jasnozielonymi, sercowatymi do jajowatych liśćmi o wyraźnym użyłkowaniu, zwykle o długości 20–30 cm. Kępa liści osiąga około 40–50 cm wysokości, a szerokość dorosłej rośliny w ogrodzie wynosi około 70–100 cm, zależnie od wilgotności i zasobności gleby. Od lipca do września wyrastają sztywne głąbiki o wysokości 60–90 cm z gronami dużych, trąbkowatych, czysto białych kwiatów, często o długości 10–13 cm. Kwiaty otwierają się po południu i wieczorem, a przy ciepłej pogodzie wydzielają słodki zapach, dlatego roślina sprawdza się przy miejscach wypoczynku, przy wejściu do domu lub przy oczku wodnym, gdzie zapach utrzymuje się dłużej. Ścięte głąbiki zachowują świeżość w wazonie przez kilka dni. W kompozycjach dobrze łączy się z paprociami, tawułkami, wiosennymi roślinami cebulowymi i delikatnymi trawami, gdzie liście tworzą spokojną, gładką powierzchnię, a kwiaty dodają jasnego akcentu.

Uprawa:  Stanowisko wybiera się w półcieniu lub cieniu, ponieważ barwa i połysk liści utrzymują się najlepiej z dala od ostrego słońca w południe, przy równomiernej wilgotności podłoża. Odpowiednia jest gleba próchniczna i żyzna, która pozostaje lekko wilgotna, ale jest przepuszczalna, aby korzenie nie cierpiały zimą z powodu nadmiaru wody. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5, a wapń zwykle nie przeszkadza. Sadzonki funkii sadzi się od marca do października, najlepiej w glebę wcześniej wzbogaconą kompostem, a ściółka pomaga utrzymać wilgoć i czyste liście. Dla dorosłej kępy zachowuje się odstęp około 80–100 cm, co odpowiada mniej więcej 1–2 roślinom na m², a w nasadzeniach, które mają szybciej się zwrzeć, stosuje się gęstszą rozstawę. Wiosną usuwa się resztki zaschniętych liści, a po przekwitnieniu głąbiki kwiatowe, cięcie żywych tkanek zazwyczaj nie jest potrzebne. Nawożenie przeprowadza się wiosną kompostem lub nawozem do bylin, a przenawożenie azotem sprawia, że liście stają się bardziej miękkie. Przy uprawie w pojemniku zaleca się większe naczynie z warstwą drenażową i regularne podlewanie, a zimą sprawdza się ochrona bryły korzeniowej przed przemarzaniem. Mrozoodporność dojrzałych kęp w gruncie wynosi zwykle około -30 °C, a młode nasadzenia warto zimą lekko ściółkować. Spośród problemów wiosną mogą pojawić się ślimaki nagie i ślimaki skorupkowe, w pojemnikach także opuchlaki, warto też zwracać uwagę na choroby wirusowe funkii, zwłaszcza przy dzieleniu i wymianie roślin.

Autor: Nikol | Rewizja: 30.1.2026