Funkia falista 'Mediovariegata' Hosta undulata 'Mediovariegata'

Opis szczegółowy produktu

Funkia falista 'Mediovariegata' - należy do od dawna uprawianych odmian ogrodowych, wywodzących się od gatunków wschodnioazjatyckich. W naturze gatunki te zasiedlają wilgotniejsze, próchniczne skraje lasów i okolice potoków. Odmiany z grupy „undulata” wyróżniają się falistym brzegiem blaszki i często lekko skręconym wzrostem liści, dzięki czemu kępa wygląda efektownie nawet bez kwiatów. Roślina wybija wiosną z kłącza i stopniowo tworzy regularną, łukowato wysklepioną kępę o wysokości około 35–45 cm i szerokości 60–80 cm. Liście są owalne do sercowatych, długości 15–18 cm, wyraźnie użyłkowane, osadzone na długich ogonkach i delikatnie faliste na brzegu. Środek blaszki jest kremowobiały, miejscami z zielonym prążkowaniem, a ciemnozielone obrzeżenie tworzy wyraźny kontrast. W półcieniu daje to efekt jasnego pasa światła pośrodku rabaty. W ciągu lata kresba pozostaje zwykle stabilna, a liście dobrze maskują zamierające wiosenne rośliny cebulowe. W lipcu i sierpniu ponad liśćmi wyrastają głąbiki o wysokości 60–80 cm z lejkowatymi kwiatami w odcieniu liliowym do jasnofioletowego, które odwiedzają pszczoły i trzmiele. Odmiana sprawdza się do obsadzania zacienionych ścieżek, jako podsadzenie pod krzewami i drzewami oraz w pojemnikach. Dobrze komponuje się z paprociami, tawułkami, żurawkami, brunnerą i ciemiernikami. Wszystkie części funkii po spożyciu mogą podrażnić zwierzęta domowe.

Uprawa:  Stanowisko wybiera się w półcieniu do cienia. Wyrazista kresba liści utrzymuje się najlepiej z dala od ostrego słońca w południe i przy równomiernej wilgotności podłoża. Odpowiednia jest gleba próchniczna, żyzna, umiarkowanie wilgotna, a jednocześnie przepuszczalna, aby korzenie zimą nie cierpiały z powodu nadmiaru wody. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5, wapń zwykle nie przeszkadza. Sadzonki funkii sadzi się od marca do października, najlepiej w glebę wcześniej wzbogaconą kompostem. Ściółka pomaga utrzymać wilgoć i czyste liście. Dla dorosłej kępy zachowuje się rozstawę około 80–100 cm, co odpowiada mniej więcej 1–2 roślinom na m². Przy nasadzeniach, które mają się szybciej zwierać, stosuje się gęstszą rozstawę. Wiosną usuwa się resztki zaschniętych liści, a po przekwitnieniu głąbiki kwiatowe. Cięcie żywych tkanek zazwyczaj nie jest potrzebne. Nawożenie przeprowadza się wiosną kompostem lub nawozem do bylin. Przenawożenie azotem sprawia, że liście stają się bardziej miękkie. W uprawie pojemnikowej zaleca się większy pojemnik z warstwą drenażową i regularne podlewanie. Zimą sprawdza się zabezpieczenie bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Mrozoodporność dojrzałych kęp w gruncie wynosi zwykle około -30 °C, młode nasadzenia warto okryć lekką zimową ściółką. Spośród problemów wiosną mogą pojawić się ślimaki nagie i skorupkowe, a w pojemnikach także opuchlaki. Warto też zwracać uwagę na choroby wirusowe funkii, zwłaszcza przy podziale i wymianie roślin.

 Autor: Nikol | Rewizja: 21.12.2025